Al zestien jaar slepend conflict tussen burger en gemeente met talloze bestuursrechtelijke procedures, waarin nu eens de burger en dan weer de gemeente gelijk krijgt. Burger vordert bij de civiele rechter een verklaring voor recht dat de gemeente onrechtmatig heeft gehandeld en aansprakelijk is voor zijn schade (o.a. immateriële schade ten gevolge van de door hen ondervonden noodzaak om veelvuldig en langdurig te procederen tegen de gemeente). Rechtbank oordeelde in tussenvonnis dat eiser de verklaring voor recht moet toespitsen op bepaalde besluiten en dat hij reeds in deze aansprakelijkheidsprocedure zijn schade moet onderbouwen en concretiseren en in moet gaan op de causaliteit en het beroep op verjaring. Dat doet eiser niet en daarop wijst de rechtbank alle vorderingen af. 

Strafrecht. Veroordeling voor bedreiging en belediging journalist in nasleep couppoging Turkije. Slachtoffer niet-ontvankelijk in vordering tot immateriële schadevergoeding voor wat betreft de bewezenverklaarde bedreiging, nu de door de journalist ervaren gevoelens van angst en onveiligheid niet zonder meer met zich brengen dat sprake is van aantasting in de persoon (artikel 6:106 BW). Praktijkondersteuner ggz geeft aan geen diagnose te kunnen stellen, dus kan geestelijk letsel niet worden vastgesteld. Wel toewijzing immateriële schadevergoeding (€ 250) aan slachtoffer ter zake de bewezenverklaarde belediging, nu slachtoffer hierdoor in zijn eer en goede naam is geschaad (artikel 6:106 BW).

Dodelijk ongeval op bouwplaats doordat dakrandbeveiliging voorzien van reclamedoek van dak is gevallen. Aansprakelijkheidsverzekeraar van aannemer heeft erven schadeloos gesteld en stelt nu door middel van cessie een vordering te hebben op de onderaannemer. Ratio van artikel 7:962 lid 3 BW staat aan onbeperkt regres op een hoofdelijke medeschuldenaar in de weg. Ratio van artikel 7:962 lid 3 BW staat er evenzeer aan in de weg dat de verzekeraar langs een andere weg, zoals door middel van cessie, een vordering verkrijgt die meer omvat dan waarop zij volgens de interne verhouding van de medeschuldenaren uit hoofde van subrogatie aanspraak kan maken. Bovendien oordeelt de rechtbank aan de hand van de Kelderluik-criteria dat de onderaannemer überhaupt niet aansprakelijk is voor de opgetreden overlijdensschade. 

Nabestaanden van 15-jarig slachtoffer van moord vorderen onder andere shockschadevergoeding. In tussenvonnis (PS 2018-0747) is geoordeeld dat een deskundige (psychiater) moet worden benoemd, teneinde vast te stellen of sprake is van geestelijk letsel als gevolg van de directe confrontatie met de ernstige gevolgen van de moord. De onderhavige uitspraak bevat de deskundigenbenoeming, inclusief vraagstelling. 

Herstelvonnis bij PS 2018-1005. Onrechtmatige uitlatingen op Quotenet. Vordering wordt afgewezen. Periode waarin eiser gedaagde heeft bijgestaan in de juridische strijd met diens broer is verkeerd weergegeven. 

X/Academisch Ziekenhuis Maastricht

De Rechtbank Limburg wijst de vordering tot schadevergoeding van een patiënte af, omdat de rechtbank niet kan vaststellen dat er een causaal verband is tussen het onzorgvuldig handelen van het Academisch Ziekenhuis Maastricht bestaande uit het uitblijven van een follow-up en de schade van patiënte. De rechtbank baseert zich op het oordeel van de deskundigen.

Vordering op grond van artikel 6:162 BW bij gestelde aanrijding op Oostplein tussen voetganger (eiseres) en auto (verzekeraar is gedaagde). Eiseres heeft haar vordering onvoldoende onderbouwd. Eiseres diende te bewijzen dat sprake is van een onrechtmatige daad van automobilist en dat er een causaal verband is tussen deze daad en haar schade. Eiseres is in deze procedure vier keer in de gelegenheid geweest om de door haar gestelde feiten met stukken te onderbouwen. Dat zij dat al die keren heeft nagelaten, komt voor haar eigen rekening en risico. Aan bewijslevering wordt in dit stadium van de procedure, gelet op het gebrek aan enige vorm van (een begin van) onderbouwing na de betwisting door verzekeraar, niet toegekomen. Volgt afwijzing vordering. 

Verkeersongeval tussen twee fietsers (A en B) op fietspad. Deelgeschilrechter heeft geoordeeld dat A aansprakelijk is voor de schade van B en rechtbank acht zich gebonden aan deze beslissing. Verwijzing naar schadestaat niet nodig, nu B (eiseres in reconventie) vóór eiswijziging een concreet bedrag had gevorderd. B wordt niet toegelaten tot deskundigenbewijs ten aanzien van het gestelde causaal verband tussen ongeval en (vermeend) hersenletsel. Wel toewijzing enkele schadeposten, waaronder smartengeld (€ 2.000). 

Verzekeringsdekking bij schade veroorzaakt door de inslag van hagelstenen. Vraag of ondanks het feit dat er niet was voldaan aan de in de polisvoorwaarden gegeven definitie van storm, vanwege de bijzondere weersomstandigheden (supercel) toch sprake zou kunnen zijn van stormschade. In een tussenvonnis heeft de rechtbank eiser in de gelegenheid gesteld te onderbouwen dat (een deel van) de schade het beeld van stormschade vertoont. De rechtbank komt nu tot het oordeel dat eiser daar niet in is geslaagd. Er is geen reden om de schade die is veroorzaakt door hagelinslag aan te merken als stormschade.

Strafrecht. Veroordeling voor gewelddadige overval op postsorteercentrum, waarbij medewerkers gedurende twintig minuten zijn bedreigd met vuurwapens en waren vastgebonden met tiewraps. Toewijzing immateriële schadevergoedingen van € 5.000 aan een van de medewerkers en van € 10.000 aan een andere medewerker, nu deze laatste naar aanleiding van de overval leed aan PTSS, waarvoor hij intensieve traumabehandeling heeft moeten inzetten.