Deelgeschil. Aanrijding tussen twee auto’s. Verzekeraar erkent aansprakelijkheid op basis van een getuigenverklaring. Getuige blijkt wederpartij al jaren te kennen. Het is naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar om verzekeraar aan haar erkenning van aansprakelijkheid te houden. Het subsidiaire beroep op de derogerende werking van de redelijkheid en billijkheid slaagt. Het primaire beroep op vernietiging van de erkenning behoeft geen bespreking meer, mede omdat de rechtbank oordeelt dat het tegenverzoek dat voortbouwt op de gevolgen van de vernietiging, zich niet voor behandeling in dit deelgeschil leent.

Deelgeschil. Werknemer krijgt stroomstoot tijdens werkzaamheden. Werknemer niet-ontvankelijk. Hij heeft voorafgaand aan de procedure niet gereageerd op het aanbod van werkgever. Anders verzoek ook afgewezen, vrijwel het hele geschil voorgelegd. Deelgeschil volstrekt onnodig of onterecht ingesteld.

Artikel 185 WVW. Tegenbewijs tegen de voorshands bewezen geachte stelling dat sprake is van overmacht niet geleverd. Man glijdt uit en komt met zijn voet onder net vertrekkende bus. Op grond van getuigenverklaring is het niet aannemelijk geworden dat de buschauffeur de man heeft zien vallen. Het ongeval is te wijten aan overmacht. Geen hoofdelijke aansprakelijkheid van werkgever buschauffeur en diens verzekeraar.

Deelgeschil. Medische fout bij operatie van baby met aangeboren afwijking. Op basis van deskundigenrapport wordt aangenomen dat sprake is van causaal verband (csqn) tussen de erkende fout en een verlies van een kans op een betere uitkomst van de operatie. Nog onzeker is of er in de hypothetische situatie dat de erkende fout niet was begaan er geen hersenschade zou zijn opgetreden. Het deskundigenrapport bevat hierover ook geen duidelijkheid. De rechtbank wijst een bedrag van € 100.000 toe als nader voorschot op de te verschenen schade.

Verzoekschriftprocedure in het kader van de afwikkeling van een arbeidsrelatie tussen een zorginstelling en een verzorgende. Vordering ex artikel 7:658 BW ontvankelijk want het betreft een samenhangende vordering ex artikel 7:686a lid 3 BW. Werkgever heeft niet aan haar zorgplicht voor een voldoende veilige werkomgeving voldaan wat in overwegende mate heeft geleid tot het uitvallen van de werknemer vanwege een burn-out. De vordering tot vergoeding van immateriële schadevergoeding is onvoldoende onderbouwd. Wel vergoeding van de ‘inkomensschade’ van drie jaar. Hof wijst een brutoschadevergoeding toe.

Deelgeschil. Bevel tot medewerking aan arbeidsdeskundig onderzoek ter vaststelling van de omvang van de schade na verkeersongeval met rug- en nekklachten tot gevolg toegewezen.

Werknemer vordert onder meer immateriële schadevergoeding, nu het college van B&W volgens haar de zorgplicht heeft geschonden. Werknemer niet-ontvankelijk in vorderingen die zijn ingesteld tegen college van B&W, omdat zij niet de gemeente maar het college heeft gedagvaard.

Buitengerechtelijke schadeafwikkeling medische aansprakelijkheid onmogelijk nu jurist van een aansprakelijk gestelde medisch hulpverlener geen toestemming krijgt van patiënt tot inzage in het medisch dossier. Prejudiciële vragen aan de Hoge Raad over (uitdrukkelijke) toestemming van patiënt in inzage medisch dossier.

Kort geding. Toewijzing aanvullend voorschot op schadevergoeding zzp’er vanwege financiële problemen en ondanks dat het causaal verband nog niet vaststaat. Het onvoldoende voortvarend handelen door verzekeraar wordt daarin meegewogen. Zzp’er heeft als gevolg van een verkeersongeval fysieke klachten en beperkingen, waardoor hij niet meer kan werken en geen inkomsten meer heeft. Een aanvullend voorschot op schadevergoeding van € 25.000 wordt door de rechtbank toegewezen. Het spoedeisende belang van voldoening van dit voorschot weegt zwaarder dan het door de verzekeraar gestelde restitutierisico.

Immateriële schade na gaswinning. Vervolg op ECLI:NL:GHARL:2019:10717. De NAM en een bewoner verschillen over de vraag of in deze zin of anderszins sprake is van een persoonsaantasting als bedoeld in artikel 6:106 lid 1 aanhef en onder b BW. Overwegingen over stelplicht en bewijslast (het hof vindt dat het bewijsvermoeden van art. 6:177a BW hier niet van toepassing is) en de ingangsdatum van de wettelijke rente (het hof kiest voor de datum van het tussenarrest).