In 2018 heeft een vrouw een medische behandeling ondergaan voor het afbreken van haar zwangerschap. Volgens de vrouw zijn bij de medische zorg voor, tijdens en ook na de opname in het ziekenhuis fouten gemaakt. De vrouw heeft daardoor niet alleen letsel opgelopen, ook is volgens haar door een onjuiste diagnose bij de nazorg bij haar volgende zwangerschap haar zoontje te vroeg geboren. Zij en haar partner hebben het ziekenhuis ieder voor zich maar ook als ouders van hun zoon aansprakelijk gesteld. Het ziekenhuis heeft aansprakelijkheid afgewezen. Partijen hebben geprobeerd samen een expertise door een gynaecoloog in gang te zetten, maar dit is niet gelukt omdat zij het niet eens kunnen worden over de persoon van de deskundige en de vragen die moeten worden voorgelegd. De rechtbank benoemt een deskundige en bepaalt de vraagstelling. Het onderzoek is een medisch onderzoek, maar het gaat niet om een onderzoek binnen een geneeskundige behandelingsovereenkomst. Daarom beslist de rechtbank op eigen initiatief dat de vrouw het inzage- en blokkeringsrecht toekomt zoals dat opgenomen is in artikel 7:464 lid 2 sub b BW.

Een bestuurder van een personenauto is in 2016 aan de rechterkant aangereden door een vrachtwagen. De WAM-verzekeraar van de vrachtwagen heeft aansprakelijkheid erkend. Bij het ongeval liep de bestuurder letsel aan de borstkas (mogelijke ribfracturen) op. Ook heeft hij sinds het ongeval rugpijn en nekklachten en last van duizeligheid, hoofdpijn, vermoeidheid en geheugen- en concentratieproblemen. In 2022 heeft het UWV de man volledig en duurzaam arbeidsongeschikt verklaard. Partijen verschillen van mening over de vraag of op dit moment op basis van de stukken in het dossier kan worden vastgesteld dat de klachten en beperkingen die de man sinds het ongeval ervaart het gevolg van het ongeval zijn, of dat nog een medische expertise nodig is om daarover duidelijkheid te scheppen. De rechtbank kan op basis van de stukken die zich op dit moment in het dossier bevinden niet vaststellen dat de klachten en beperkingen van de man inderdaad door het ongeval zijn veroorzaakt. Zij acht een onafhankelijke medische expertise nodig om meer duidelijkheid over dat oorzakelijk verband te krijgen. Hoewel vaststaat dat de man de klachten die hij sinds het ongeval ervaart voor het ongeval niet had, dat het ongeval hoog energetisch was en dat er duidelijk een knik is in het functioneren voor en na het ongeval, is niet duidelijk of er sprake is van een (volledig) consistent en samenhangend klachtenpatroon. De rechtbank beveelt een deskundigenonderzoek en benoemt een neurochirurg als deskundige. De rechtbank laat het aan het oordeel van de deskundige over of er nog aanvullende medische informatie aangeleverd en opgevraagd moet worden.

Een werkneemster verzoekt onder meer dat voor recht wordt verklaard dat haar werkgever aansprakelijk is voor de schade die zij heeft geleden tijdens haar dienstverband. De vrouw lijdt aan het syndroom van De Quervain, CMC-1 artrose en reumatoïde artritis. De partijen twisten over de vraag of de arbeidsrechtelijke omkeringsregel van toepassing is. De vrouw stelt dat zij als gevolg van de zware werkomstandigheden klachten aan handen, polsen, ellebogen en schouders is gaan ontwikkelen die tot de aandoeningen hebben geleid. De werkgever heeft de door de vrouw geschetste werkomstandigheden gemotiveerd weersproken, in het bijzonder de frequentie en de intensiteit van de werkzaamheden. De kantonrechter overweegt dat niet ter discussie staat dat het werk dat de vrouw verrichtte fysiek zwaar is, maar dat onvoldoende aannemelijk is geworden dat de vrouw bloot is gesteld aan schadelijke werkomstandigheden. Verder heeft de vrouw ook geen medische stukken overgelegd waaruit volgt dat de aandoeningen door de werkomstandigheden kunnen zijn veroorzaakt. De vrouw stelt slechts dat haar bedrijfsarts mondeling tegen haar zou hebben gezegd dat het werk te zwaar was en dat zij daardoor ziek is geworden. De arbeidsrechtelijke omkeringsregel is in dit geval niet van toepassing. De volledige bewijslast rust op de vrouw. Op basis van het huidige dossier kan geen causaal verband worden vastgesteld tussen de klachten van de vrouw en de werkomstandigheden.

Beroepsfout, voorschrijven medicatie. Deze zaak heeft betrekking op het verzoek van de man om vergoeding van schade, die verband houdt met medische klachten die hij sinds een consult bij een militair arts ondervindt. Ter beoordeling ligt voor of de onder het gezag van het bestuursorgaan vallende arts een als een onrechtmatige gedraging aan te merken fout heeft begaan. De rechtbank oordeelt dat er sprake is van aansprakelijkheid voor de beroepsfout van de militair arts. De wijze waarop de arts te werk is gegaan bij het bepalen van de diagnose en de beslissing tot voorschrijving van levofloxacine, voldeed niet aan de professionele standaard die van een redelijk bekwaam en redelijk handelend zorgverlener mocht worden verwacht. Er is sprake van een bewijsvermoeden ten aanzien van het causaal verband, de aansprakelijke partij is er niet in geslaagd om dit vermoeden te ontkrachten. De rechtbank kan naar de huidige stand van zaken nog niet beslissen over de toewijsbaarheid en de omvang van de verschillende opgevoerde schadecomponenten, terwijl met het oog op het causaal verband per component moet worden bepaald in hoeverre die specifieke schade nog in redelijkheid aan de beroepsfout is toe te rekenen. De rechtbank zal het onderzoek daarom heropenen.

Strafrecht. De verdachte heeft zijn toenmalige partner, het slachtoffer, tevens de moeder van zijn kind, gedurende een periode van meerdere jaren meermalen verkracht, mishandeld en belaagd. Het jarenlange gedrag van de verdachte richting het slachtoffer heeft zich gekenmerkt door een patroon van controle en dwang, ook wel intieme terreur genoemd, waarbij verdachte het leven van het slachtoffer beheerste en het toepassen van (seksueel) geweld niet schuwde. De verdachte is schuldig bevonden aan verkrachting en mishandeling begaan tegen zijn levensgezel (beide meermalen gepleegd), belaging en bezit van een illegaal vuurwapen. De rechtbank veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf van acht jaren. Het slachtoffer heeft zich gevoegd als benadeelde partij in het strafproces en vordert onder andere een bedrag van € 57.500 aan immateriële schade. De rechtbank is van oordeel dat een vergoeding van € 30.000 billijk is, gelet op de aard en de ernst van de bewezenverklaarde feiten, de lange periode waarin deze feiten zich hebben afgespeeld en de gevolgen daarvan voor de benadeelde partij.

De vrouw, destijds in opleiding tot chirurg, is door medisch onzorgvuldig handelen ongewenst zwanger geraakt van haar derde kind. Zij heeft een spiraal laten zetten in het ziekenhuis en bij een nacontrole is de ligging van de spiraal gemanipuleerd. De verzekeraar heeft de aansprakelijkheid erkend en aangegeven bereid te zijn de schade die voortvloeit uit het onzorgvuldig handelen te vergoeden. Het lukt partijen niet de schade vast te stellen, onder andere omdat zij het er niet over eens zijn welke gevolgen de derde zwangerschap heeft gehad op het carrièreverloop van de vrouw. De rechtbank komt tot het oordeel dat er onvoldoende aanknopingspunten zijn om tot het oordeel te kunnen komen dat de vrouw zonder het onzorgvuldig medisch handelen, dus zonder de ongewenste derde zwangerschap, de opleiding tot chirurg (zonder meer) met succes zou hebben doorlopen. Het is niet uitgesloten dat de opleiding alsnog met succes zou zijn afgerond, maar er zijn meerdere factoren die aan het succesvol afronden in de weg hadden kunnen staan, ook in het geval er van een derde zwangerschap geen sprake zou zijn geweest. De twee eerdere beoordelingstrajecten in twee ziekenhuizen waren verre van vlekkeloos verlopen. Er waren op cruciale momenten meerdere punten van kritiek, zowel bij tussentijdse beoordelingen als bij eindbeoordelingen. Er wordt gewezen op gebrekkige communicatie, het niet uit elkaar houden van hoofd- en bijzaken, het niet openstaan voor kritiek, gebrek aan leerbaarheid, onvoldoende tempo en gebrek aan zelfvertrouwen, en ook in techniek liep zij geregeld achter. De rechtbank constateert dat de vrouw een zwaar traject stond te wachten waarbij haar functioneren onder een vergrootglas zou liggen. Het is niet uitgesloten dat zij erin geslaagd zou zijn de punten van kritiek te overwinnen, maar niet kan gezegd worden dat enkel de ongewenste zwangerschap aan het welslagen in de weg heeft gestaan. Ook zonder die zwangerschap had de vrouw nog heel wat te overwinnen alvorens zij na het intensieve beoordelingstraject in de gelegenheid zou zijn gesteld de opleiding voort te zetten. Al met al concludeert de rechtbank dat niet vastgesteld kan worden dat de vrouw zonder het onzorgvuldig medisch handelen, dus zonder de ongewenste derde zwangerschap de opleiding tot chirurg met succes zou hebben doorlopen. De rechtbank komt wel tot het oordeel dat door het medisch onzorgvuldig handelen voor de vrouw een kans verloren is gegaan om de opleiding tot chirurg met succes af te ronden. De rechtbank schat de kans dat de vrouw zonder het medisch onzorgvuldig handelen de opleiding tot chirurg met succes zou hebben afgerond, alle omstandigheden in ogenschouw nemend, ex aequo et bono op 30%.

De belangenbehartiger staat particulieren bij die letselschade hebben geleden. In een aantal letselschadezaken die de belangenbehartiger behandelt, is de verzekeraar betrokken als verzekeraar van de aansprakelijke partij. De verzekeraar weigert met de belangenbehartiger samen te werken en heeft de belangenbehartiger geregistreerd in verschillende (fraude)registers. De rechtbank oordeelt dat de belangenbehartiger op een dermate misleidende wijze te werk is gegaan, dat de verzekeraar terecht heeft vastgesteld dat de belangenbehartiger niet (voldoende) betrouwbaar is als belangenbehartiger. Belangenbehartiger was niet transparant zijn over de financiële afspraken (of erger: de werkelijke afspraken bewust buiten het zicht houden). Hierbij weegt de rechtbank ook mee dat de verzekeraar onderbouwd naar voren heeft gebracht, onder meer door naar rechtspraak te verwijzen, dat de belangenbehartiger niet alleen bij één zaak op deze wijze te werk gaat, maar dat dit vaker is gebeurd. Alle genoemde redenen samengenomen vormen voldoende grond voor de verzekeraar om de samenwerking met de belangenbehartiger te beëindigen. Daarnaast oordeelt de rechtbank dat voldaan wordt aan de regelgeving (PIFI) omtrent de registratie in de registers. De rechtbank concludeert dat voldoende vaststaat dat de belangenbehartiger door haar handelwijze dermate misleidend te werk is gegaan, dat dit onoorbare gedragingen opleveren als bedoeld in artikel 5.2.1 sub a van het PIFI. Het zijn gedragingen die een bedreiging vormen voor de (financiële) belangen van cliënten en verzekeraar zelf of de continuïteit en/of de integriteit van de financiële sector. De slotsom is dat de registraties gerechtvaardigd zijn en de daarmee samenhangende vorderingen moeten worden afgewezen.

Verzekeraar heeft de man in het kader van een medische behandeling voor die behandeling verwezen naar een ziekenhuis in Colombia. Het gaat in deze zaak om de vraag of de verzekeraar aansprakelijk is voor de schade die volgens man is ontstaan door hun onverwachte confrontatie met een slak die in een restaurant uit hun maaltijd kroop. Verzekeraar heeft gezorgd voor vliegtickets en een gerenommeerd hotel voor de man en diens echtgenote, en voor een kliniek voor de man. Volgens het Gerecht heeft de verzekeraar aan haar zorgverplichtingen voldaan. De verzekeraar was niet verplicht om een goede maaltijd voor de man te verzorgen. Dat laatste is de verantwoordelijkheid van het in het hotel gelegen restaurant. Dat een slak uit de maaltijd kroop, met de gestelde psychische schade van eisers als gevolg, is dan ook niet aan de verzekeraar toe te rekenen. De vordering wordt afgewezen.

Schadeverzekeraar heeft aansprakelijkheid jegens de vrouw erkend vanwege een verkeersongeval in 2016. In de periode daarna hebben diverse expertises plaatsgevonden. De uitkomst daarvan is niet eensluidend. Partijen twisten over de vraag welk expertiserapport leidend is bij de vaststelling van de schade. De vrouw verzoekt de rechtbank om voor recht te verklaren dat een van de expertiserapporten bindend is bij de begroting van de schade en dat sprake is van een causaal verband tussen het ongeval en haar (cognitieve) klachten, dan wel dat de verzekeraar moet meewerken aan een nieuwe neuropsychologische expertise op gezamenlijk verzoek van partijen. De vrouw verzoekt daarnaast dat het schaderegelingstraject weer voortgezet moet worden en dat de verzekeraar haar belangenbehartiger moet accepteren. De verzekeraar weigert dat momenteel wegens misstanden bij de voormalige werkgever van de belangenbehartiger. De rechtbank wijst de verzoeken van de vrouw af, behoudens het verzoek om de verzekeraar te veroordelen om mee te werken aan een nieuwe gezamenlijke neuropsychologische expertise. In het verlengde daarvan bepaalt de rechtbank dat de verzekeraar het schaderegelingstraject met de vrouw moet voortzetten.

De verzekeraar weigert de belangbehartigers van de slachtoffers van letselschade, omdat de belangenbehartigers volgens de verzekeraar onvoldoende betrouwbaar zijn. De verzekeraar heeft de belangenbehartigers om deze reden geregistreerd in diverse registers en gemeld bij het Centrum voor Bestrijding Verzekeringscriminaliteit (CBV) en het Nivre. De belangenbehartigers vorderen in deze procedure opheffing van de jegens haar getroffen maatregelen. De rechter komt tot de conclusie dat aangehaalde omissies leiden tot het oordeel dat de belangenbehartigers onvoldoende betrouwbaar zijn en klaarblijkelijk niet beschikken over de kennis en ervaring die noodzakelijk is voor het adequaat begeleiden van de benadeelde in het schaderegelingsproces. Van opzettelijke misleiding is naar het oordeel van de voorzieningenrechter niet gebleken. Er is meer sprake van een opeenstapeling van ontoelaatbare slordigheden hetgeen eveneens tot de kern moet worden gerekend van de professionele integriteit die van een belangenbehartiger mag worden verwacht. De verzekeraar mag op grond hiervan de samenwerking beëindigen. De rechter laat de registraties in de Gebeurtenissenadministratie, het IVR, het Incidentenregister en het EVR in stand. Daarnaast hoeven de mededelingen bij het CBV en het Nivre niet te worden ingetrokken.