Schadestaatprocedure; procedure na verwijzing. Meneer heeft voor de opdrachtgever een schuur gedemonteerd. Tijdens deze werkzaamheden is gebruikgemaakt van een metalen bak die los was geplaatst op de dragers van een door de opdrachtgever bestuurde vorkheftruck. Meneer en een ander hebben in deze bak gestaan om op een hoogte van omstreeks twee meter een dakspant te demonteren. De metalen bak is met hen erin van de dragers afgevallen. In een eerdere procedure is geoordeeld dat de opdrachtgever aansprakelijk is voor de helft van de schade. De rechtbank Den Haag heeft een schadevergoeding van € 4.450 toegewezen. Meneer heeft tegen die uitspraak hoger beroep ingesteld (en vordert € 167.776,90). Het hof Den Haag heeft het vonnis van de rechtbank bekrachtigd en het door meneer gevorderde bedrag boven het al toegewezen bedrag van € 4.450 afgewezen. In cassatie is geklaagd dat het hof Den Haag te hoge eisen heeft gesteld aan de stelplicht, welke klacht gegrond is bevonden. De Hoge Raad heeft vervolgens het arrest van het hof Den Haag vernietigd en de zaak verwezen naar dit hof. Het hof komt tot het oordeel dat de meneer voldoende heeft geconcretiseerd en onderbouwd dat hij meer schade heeft geleden dan hij vergoed heeft gekregen. Om verder te kunnen oordelen, is eerst nader onderzoek nodig door een medisch deskundige.

Vordering verzekeraar op veroorzaker ongeval. Deze zaak gaat over een ongeval waarbij een motorrijder schade heeft ondervonden. De persoon die het ongeval heeft veroorzaakt was ten tijde van het ongeval onder invloed van alcohol. In een tussenvonnis is de aansprakelijkheid van deze persoon voor de schade die is ontstaan door het ongeval vast komen te staan. De verzekeraar heeft de schade aan de motorrijder vergoed. De vordering van de verzekeraar op de persoon wordt toegewezen aangezien de persoon een te hoog alcoholpercentage in zijn bloed had. Op basis van artikel 5 onder a van de polisvoorwaarden mag de verzekeraar de schade die hij heeft vergoed verhalen op de persoon. De vordering van de verzekeraar wordt daarom toegewezen.

Strafrecht. De verdachte wordt veroordeeld voor doodslag. De moeder van het overleden slachtoffer krijgt € 17.500 aan affectieschade toegekend. De vordering tot toekenning van een vergoeding voor shockschade is niet-ontvankelijk. De moeder is niet zelf aanwezig geweest bij het steekincident. Zij heeft wel haar zoon in het ziekenhuis gezien terwijl hij kunstmatig in leven werd gehouden en was ook aanwezig bij zijn overlijden kort daarna. De rechtbank kan echter uit de overgelegde verklaring van de huisarts niet voldoende opmaken dat sprake is van zodanig geestelijk letsel als gevolg van de confrontatie met het slachtoffer in het ziekenhuis, dat binnen de hiervoor geldende richtlijnen aanspraak gemaakt kan worden op shockschade. De rechtbank is van oordeel dat op basis van de overgelegde stukken onvoldoende onderscheid kan worden gemaakt tussen de (bredere) psychische gevolgen door het verlies van haar zoon na het bewezen strafbare feit (affectieschade) en de schade die mogelijk het gevolg is van de confrontatie met het slachtoffer in het ziekenhuis.

Strafrecht. De verdachte wordt veroordeeld voor tweemaal poging doodslag en zware mishandeling. Een van de slachtoffers krijgt € 75.000 aan immateriële schade toegekend. Zij vordert ook als wettelijk vertegenwoordiger van haar minderjarige dochter en haar meerderjarige zoon respectievelijk een bedrag van € 15.000 en € 12.500 aan affectieschade. Deze vordering wordt niet-ontvankelijk verklaard omdat de rechtbank van oordeel is dat de verwondingen bij het slachtoffer niet kunnen worden gekwalificeerd als ernstig en blijvend letsel in de zin van het Besluit Vergoeding Affectieschade. De andere slachtoffers krijgen respectievelijk € 20.000 en € 7.500 aan immateriële schade toegekend.

Strafrecht. De verdachte wordt veroordeeld vanwege overtreding van artikel 6 en 8 WVW 1994. De moeder en zus van het overleden slachtoffer krijgen beiden affectieschade toegekend. Het slachtoffer heeft zijn hele leven met zijn zus en hun ouders onder een dak geleefd. Mede gelet op de aard, duur en intensiteit van de relatie tussen het slachtoffer en zijn zus acht de rechtbank deze relatie zodanig persoonlijk en nauw, dat uit de eisen van redelijkheid en billijkheid voortvloeit dat zij als naaste kan worden aangemerkt in de zin van artikel 6:108 lid 3 BW en aldus recht heeft op vergoeding van affectieschade. Het slachtoffer droeg ten tijde van het verkeersongeval bewust geen autogordel. Aannemelijk is dat deze omstandigheid deels heeft bijgedragen aan het intreden van de schade. De rechtbank zal de gevorderde forfaitaire bedragen aan affectieschade daarom met 25% verlagen op grond van artikel 6:101 BW. Het overlevende slachtoffer krijgt smartengeld toegekend op grond van artikel 6:106 BW. Ook dit slachtoffer droeg geen autogordel ten tijde van het verkeersongeval. Het bedrag is daarom van € 7.500 verlaagd tot € 5.625.

Strafrecht. De verdachte wordt veroordeeld voor poging doodslag door meermalen tegen het hoofd van het slachtoffer te schoppen. Het slachtoffer heeft als gevolg hiervan ernstig en blijvend letsel opgelopen. De vordering van het slachtoffer wordt niet-ontvankelijk verklaard. Het slachtoffer heeft slechts twee dagen voor de inhoudelijke behandeling van de zaak een hoge vordering ingediend. De verdediging en de rechtbank hebben daardoor zeer kort de tijd gehad om zich in de vordering te verdiepen. De verdediging heeft de vordering onder meer betwist op onderbouwing, causaliteit en eigen schuld. De rechtbank ziet op die punten ook gronden om vraagtekens te zetten bij de vordering zoals die op dit moment aan de rechtbank is voorgelegd. De vordering van het slachtoffer is summier onderbouwd en bevat geen medische stukken. Bovendien volgt uit de onderbouwende stukken onvoldoende causaal verband tussen het bewezen verklaarde feit en het in de vordering opgesomde letsel van het slachtoffer. Zo wordt in de vordering onder meer gesteld dat het slachtoffer problemen heeft met lopen, zicht en motoriek, dat hij angstklachten en nachtmerries heeft en dat hij PTSS heeft. De onderbouwing voor die klachten en de link naar het feit ontbreken echter. De rechtbank acht zich onvoldoende ingelicht om de immateriële schade van het slachtoffer vast te kunnen stellen en daarvoor een passende schadevergoeding toe te kennen.

Strafrecht. De verdachte wordt veroordeeld voor doodslag op zijn celgenoot in de PI. De moeder van het overleden slachtoffer krijgt € 17.500 aan affectieschade toegekend. De dochter van het slachtoffer krijgt € 20.000 aan affectieschade toegekend. Ondanks het gegeven dat er weinig contact was tussen het slachtoffer en zijn dochter, heeft de schadeveroorzakende gebeurtenis ervoor gezorgd dat de dochter van het slachtoffer nooit meer de kans zal krijgen een band op te bouwen met haar vader. Dit terwijl is gebleken dat het slachtoffer, zo goed en zo kwaad als dat ging vanuit de PI, daar wel pogingen toe heeft ondernomen door een bezoekmoment en het schrijven van brieven aan zijn dochter. De vordering van de dochter die ziet op gederfd levensonderhoud wordt niet-ontvankelijk verklaard. Hierover is onvoldoende informatie beschikbaar.

Strafrecht. De verdachte wordt onder andere veroordeeld wegens doodslag. De moeder van het overleden slachtoffer krijgt € 17.500 aan affectieschade toegekend. Het feit dat er tussen het overleden slachtoffer en zijn moeder in de laatste jaren voor zijn overlijden mogelijk sprake was van een getroebleerde relatie, doet niet af aan de (bloed)band die tussen hen bestond en deze omstandigheid maakt niet dat toekenning van een vergoeding van affectieschade in dit geval naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is. Het hof merkt daarbij op dat het bestaan van conflicten en het daardoor (al dan niet tijdelijk) ontbreken van contact tussen familieleden verschillende oorzaken kan hebben en in sommige gevallen ook juist verklaard kan worden door de emotionele band tussen hen. Bovendien is het door het overlijden van het slachtoffer ook niet meer mogelijk de band tussen haar en de benadeelde partij te herstellen. De zus van het slachtoffer krijgt geen shockschade toegekend. Zij was niet aanwezig bij het geweldsincident maar heeft haar broer twee dagen na zijn overlijden in het mortuarium gezien. Naar het oordeel van het hof is niet aannemelijk gemaakt dat het slachtoffer op dat moment uitwendig (zichtbaar) letsel had. Het hof oordeelt dat de omstandigheid dat de benadeelde partij het slachtoffer heeft gezien in het mortuarium niet zonder meer gelijkgesteld kan worden met het waarnemen van het strafbare feit of een directe confrontatie met de ernstige gevolgen daarvan. Het levensgezel van het slachtoffer krijgt € 20.000 aan affectieschade toegekend. De vordering van het levensgezel van het slachtoffer tot shockschade wordt niet-ontvankelijk verklaard. Voor de motivering van dat besluit verwijst het hof naar de overweging ten aanzien van de vordering van de zus van het slachtoffer.

Strafrecht. De rechtbank komt tot het oordeel dat het niet anders kan dan dat het de verdachte was die een vrouw zo ernstig heeft mishandeld, dat zij als gevolg daarvan is overleden. De dochter van het slachtoffer krijgt een bedrag van € 20.000 aan affectieschade toegekend. Haar vordering tot vergoeding van immateriële schade vanwege aantasting in de persoon, niet zijnde shockschade, is niet-ontvankelijk. Volgens de rechtbank past deze niet binnen de wettelijke systematiek van derdenschade. De tweelingzus van het slachtoffer krijgt € 10.000 aan shockschade toegekend. Zij is geconfronteerd met het levenloze lichaam van haar zus (in eerste instantie op een foto en later in het mortuarium). Dat de tweelingzus als gevolg van die confrontatie geestelijk letsel heeft opgelopen is voldoende onderbouwd. De moeder van het slachtoffer krijgt € 17.500 aan affectieschade toegekend. Ook krijgt zij € 7.500 aan shockschade toegekend. Zij is op dezelfde wijze geconfronteerd met het lichaam van het slachtoffer. De omstandigheid dat de moeder al behandeld werd door haar huisarts/praktijkondersteuner-GGZ neemt de plicht tot het vergoeden van de schade niet weg. Het beroep van de stiefvader op de hardheidsclausule van artikel 6:108 lid 4 sub g BW slaagt niet. De vordering wordt niet-ontvankelijk verklaard.

Strafrecht. De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan gekwalificeerde doodslag. De vader en moeder van het overleden slachtoffer krijgen ieder een bedrag van € 20.000 aan affectieschade toegekend. De moeder krijgt verder haar materiële en immateriële shockschade vergoed, ter hoogte van € 20.000. De moeder van het slachtoffer is onder andere geconfronteerd met het beeld van hulpverleners die met man en macht probeerden het leven van haar zoon te redden. Hierdoor heeft zij geestelijk letsel opgelopen. De zus van het slachtoffer krijgt een bedrag van € 12.500 aan shockschade toegekend omdat zij door de bloedsporen in het huis, die zij heeft geprobeerd te verwijderen, geconfronteerd is met de ernstige gevolgen van het misdrijf. Deze confrontatie heeft een hevige emotionele schok bij haar teweeggebracht.