Federatie Nederlandse Vakbeweging/Draad Nijmegen B.V.

FNV niet-ontvankelijk in vordering inhoudende een verklaring voor recht dat Smit Draad onrechtmatig heeft gehandeld door haar werknemers bloot te stellen aan arbeidsomstandigheden die schadelijk kunnen zijn geweest en dat zij (daarom) aansprakelijk is voor de daarmee samenhangende schade. Geen ‘gelijksoortige belangen’. Veiligheidsmaatregelen.

Achmea Schadeverzekeringen N.V. c.s./werknemer

Inlenersaansprakelijkheid (art. 7:658 lid 4 BW). Rechtbank bevoegd. Het ontbreekt de rechtbank aan een wettelijke grondslag om over te gaan tot vernietiging van – inmiddels door het hof bekrachtigde – deelgeschilbeschikking van de kantonrechter.

Onrechtmatige daad. Wegbeheerdersaansprakelijkheid. Verhouding artikel 6:174 BW en 6:162 BW. Een voorwerp dat niet tot de weg(uitrusting) behoort, levert geen gebrek op in de zin van artikel 6:174 BW.

De verdachte wordt veroordeeld wegens negen bedrijfsinbraken en één poging daartoe. De vorderingen van de benadeelde partijen ter vergoeding van schade die zien op smartengeld worden door de rechtbank afgewezen of slechts gedeeltelijk toegewezen, omdat het gevorderde bedrag gestoeld is op een uitspraak die betrekking heeft op woninginbraak terwijl het gaat om een bedrijfsinbraak, waarvan de impact naar algemene ervaringsregels minder groot is.

De verdachte wordt veroordeeld wegens een overval waarbij hij heeft gedreigd met een nepwapen. Twee slachtoffers voegen zich met hun vordering ter vergoeding van schade in het strafproces. Voor zover deze zien op vergoeding van immateriële schade worden de vorderingen afgewezen, omdat voor de toewijsbaarheid van een vordering gebaseerd op aantasting van de persoon op andere wijze het uitgangspunt is dat de benadeelde geestelijk letsel heeft opgelopen, hetgeen onvoldoende is onderbouwd.

De verdachte wordt veroordeeld wegens het medeplegen van openlijk geweld. Het slachtoffer voegt zich als benadeelde partij in het strafproces en vordert schadevergoeding ter hoogte van € 120.328,58. De vordering wordt toegewezen tot een bedrag van € 60.367,04, waarbij de rechtbank de schadepost verlies aan verdienvermogen ‘voorzichtig schat’ op € 15.000 en € 35.000 toekent aan smartengeld.

De verdachte wordt veroordeeld voor de moord op een verpleegster. Haar nabestaanden voegen zich in het strafproces. Waar de vorderingen zien op smartengeld (affectieschade), worden deze door de rechtbank niet-ontvankelijk verklaard.

Na een verkeersongeval waaraan de verzoeker ‘whiplash’-achtige klachten heeft overgehouden, bestaat tussen partijen een geschil over het causaal verband tussen het ongeval en de door verzoeker gestelde klachten en beperkingen vanwege de (eerder) bij hem vastgestelde ADHD-problematiek. Het causaal verband wordt door de rechtbank aangenomen. Het uurtarief van de belangenbehartiger van verzoeker (à € 270) en de aan het deelgeschil bestede uren acht de rechtbank niet onredelijk.

De rechtbank begroot het smartengeld in deelgeschil, en overweegt dat de hoge leeftijd van het slachtoffer en daarmee ‘de duur van het lijden’ geen significante invloed heeft op de omvang van de vergoeding, in die zin dat die lager zou moeten uitvallen omdat sprake is van een beperkte lijdensduur. De rechtbank betrekt bij de begroting ook de discussie die momenteel gaande is over de hoogte van het smartengeld.

De verdachte wordt veroordeeld wegens het veroorzaken van een dodelijk ongeval, waarbij te hard en onder invloed is gereden. De vordering van de moeder van het slachtoffer, die ziet op shockschade, wordt door de rechtbank niet-ontvankelijk verklaard nu voor het toewijzen van de vordering de wettelijke grondslag ontbreekt. De rechtbank gaat er echter van uit dat de verdachte de toezegging van de raadsman ter terechtzitting gestand doet en het geclaimde bedrag vergoedt aan de benadeelde partij.