Werkgever niet aansprakelijk voor bij voetbal opgelopen letsel.

Strafrecht. Veroordeling voor verkrachting in 1997, op brute wijze gepleegd door taxichauffeur. Het slachtoffer, blind vanaf haar geboorte en ten tijde van de verkrachting 20 jaar oud, vordert € 0,91 materiële schadevergoeding en € 12.000,- immateriële schadevergoeding, mede onderbouwd door een verklaring van de psychiater dat bij het slachtoffer PTSS is geconstateerd. Beide vorderingen worden integraal toegewezen.

Eiseres komt bij het verlaten van haar woning ten val door het hoogteverschil tussen de woning en de stoep en loopt daarbij letsel op. Eiseres stelt de gemeente als wegbeheerder aansprakelijk en vordert betaling van alle geleden en nog te lijden schade. De rechtbank oordeelt dat de stoep niet als gebrekkig kan worden aangemerkt, omdat het moeten overbruggen van een hoogteverschil niet in redelijkheid een gevaar oplevert en wijst de vorderingen van eiseres af.

Strafrecht. Veroordeling voor afpersing, diefstal met geweld en mishandeling (slaan met vuisten en hamer). Het verweer dat benadeelde partij niet-ontvankelijk moet worden verklaard vanwege de late indiening ervan, wordt verworpen. De benadeelde partij kan zich immers tot het moment van de strafzitting in het proces voegen. Vordering inzake materiële schade (weggenomen goederen) toegewezen ad € 1.835,58. Immateriële schadevergoeding ad € 1.000.

Deelgeschil letselschade; arbeidsongeschiktheidsverzekering; verrekening van voordeel (artikel 6:100 BW), bestaande uit een verzekeringsuitkering; karakter van de verzekering: schade- of sommenverzekering? In dit geval een gemengd karakter. Aftrek premiebedragen van het te verrekenen voordeel? In dit geval drie jaarpremies.

Geen immateriële schadevergoeding vanwege sterk psychisch onbehagen door beroep tegen besluit.

Veroordeling voor doodslag (ECLI:NL:RBGEL:2016:6687), medeplegen brandstichting en poging tot wegmaken lijk (ECLI:NL:RBGEL:2016:6687; ECLI:NL:RBGEL:2016:6684 en ECLI:NL:RBGEL:2016:6688). Benadeelde partijen (echtgenote en kinderen) vorderen schadevergoeding. Gedeeltelijke toewijzing materiële schadeposten; niet-ontvankelijkheid ten aanzien van vorderingen inzake gederfd levensonderhoud; afwijzing immateriële schadevergoeding.

Afwijzing aansprakelijkheid basisschool en/of kinderopvangorganisatie voor letsel zevenjarig kind na schooltijd bij val tijdens spelen op ‘stepping stones’ op het schoolplein.

Vordering tot vergoeding van shockschade strandt op het vereiste van directe confrontatie met (de ernstige gevolgen van) de onrechtmatige daad. De stelling van eiser dat aan de rechtstreeksheid van de confrontatie minder strenge eisen behoren te worden gesteld naarmate de normschending erger is, wordt door de rechtbank niet gevolgd, met verwijzing naar het arrest Vilt.

Aansprakelijkheidsverzekeraar erkent aansprakelijkheid op basis van de door appellante en X gegeven verklaring omtrent de toedracht van het ongeval, maar die verklaringen blijken later onjuist. Nu X nadien nadere verklaringen heeft afgelegd die volstrekt tegenstrijdig zijn aan elkaar, staat vast dat ten minste een van de verklaringen leugenachtig moet zijn geweest. Het hof is daarom van oordeel dat het naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zou zijn wanneer de verzekeraar aan zijn aanvankelijke erkenning van aansprakelijkheid wordt gehouden.