Strafrecht. Moord op taxichauffeur. Algehele toewijzing vorderingen benadeelde partijen voor geleden immateriële schade (€ 10.000) en kosten van de uitvaart. Ondanks het feit dat de moeder haar zoon niet heeft geïdentificeerd, is zij volgens de rechtbank wel tot in detail gecontronteerd met de afgrijselijke details van de moord. Ook zij kan daarom een vergoeding voor haar eigen schade vorderen. 

Strafrecht. Aan handrem trekken tijdens autorit als gevolg waarvan een persoon wordt gedood en enkele anderen zwaar lichamelijk letsel oplopen. Niet-ontvankelijkverklaring benadeelde partijen, omdat de rechtbank over onvoldoende informatie beschikt om de hoogte van de schade te kunnen beoordelen. 

Strafrecht. Veroordeling voor poging tot doodslag door het slachtoffer na achtervolging tweemaal met een mes in de rug te steken. Niet-ontvankelijkverklaring benadeelde partij voor vordering ter vergoeding van immateriële schade. Benadeelde partij vordert een vergoeding van ‘€ 8.000,- tot € 10.000,-’. Behandeling van de vordering levert een onevenredige belasting van het strafproces op.

Onderlinge draagplichtverdeling aannemer en onderaannemer voor schade van werknemer van de onderaannemer door arbeidsongeval. Hoofdaannemer draagt in beginsel verantwoordelijkheid voor de veiligheid op de hele bouwplaats. Deels eigen schuld aan de zijde van de onderaannemer wegens niet controleren veiligheid toegang tot woning. 35 procent eigen schuld. 

Regresvordering van verzekeraar nadat verzekeraar schade als gevolg van verkeersongeval aan derde heeft vergoed, afgewezen op grond van verjaring. Met recovery agreement is verjaring gestuit en nieuwe termijn gaan lopen. 

Door toepassing van Nood-procedure (lijkschouwing) hebben eisers het lichaam van hun zoon pas na drie dagen te zien gekregen. Vordering tot schadevergoeding ingesteld in hoedanigheid van erfgenamen; vordering afgewezen, eisers veroordeeld in proceskosten. Ten overvloede wordt overwogen dat vordering wel, maar tot een veel lager bedrag dan het door eisers geëiste, zou zijn toegewezen als eisers de vordering namens zichzelf hadden ingesteld. 

Ontslag na langdurige arbeidsongeschiktheid in verband met fysieke en psychische (burn-out) klachten. Vordering tot schadevergoeding op grond van artikel 7:658 en 7:611 BW afgewezen. Causaal verband tussen werkzaamheden en schade niet komen vast te staan en bovendien geen schending van zorgplicht door werkgever, ook niet tijdens de re-integratie van werknemer. Wel sprake van kennelijk onredelijk ontslag. 

Strafrecht. Veroordeling voor poging tot doodslag. Toewijzing € 2.500 ter vergoeding van immateriële schade. Rechtbank zoekt aansluiting bij Letselrichtlijn Schadefonds Geweldsmisdrijven en acht een vergoeding op haar plaats, ondanks het feit dat de schade van het slachtoffer in categorie ‘nul’ valt. 

Rechtbank is voornemens prejudiciële vragen te stellen aan de Hoge Raad in een zogenoemde NAM-zaak, onder andere over de mogelijkheid tot vorderen van schade niet bestaande uit vermogensschade (aantasting in persoon als bedoeld in artikel 6:106 lid 1 BW en gederfd woongenot). 

Verweerster beweert naast zoon in de auto te hebben gezeten tijdens aanrijding en als gevolg daarvan letsel te hebben opgelopen. Hoge Raad: artikel 7:941 lid 5 BW is niet (analoog) van toepassing bij WAM-aansprakelijkheid. Bewijsoordeel over vraag of eiseres als passagier in auto zat tijdens ongeval. Valsheid in geschrifte en meineed bij getuigenverklaringen en eigen verklaring. Terugverwijzing.