Deelgeschil. Werkgeversaansprakelijkheid. Werkneemster wordt bij binnenkomst van het pand van de werkgever geraakt door elektronische toegangspoortjes. Sindsdien ondervindt werkneemster klachten en beperkingen en zij is, ondanks (medische) behandeling, volledig arbeidsongeschikt verklaard. De kantonrechter stelt voorop dat aan de zorgplicht van de werkgever met betrekking tot het geven van instructies over het gebruik van dergelijke veelgebruikte toegangspoortjes in het algemeen geen al te hogen eisen worden gesteld. In dit specifieke geval waarin voor de werkgever echter duidelijk was dat de poortjes en/of de kaartlezers niet altijd even goed werkten en dat de werknemers ook niet goed wisten hoe de poortjes correct moesten worden gebruikt, had van de werkgever meer instructie met betrekking tot het gebruik van de toegangspoortjes mogen worden verwacht.

Tussenbeschikking. Verzoeker is behandeld voor een incomplete dwarslaesie nadat hij meerdere keren ten val is gekomen. Hij stelt dat de behandelend artsen en de verpleegkundigen van het ziekenhuis toerekenbaar tekort zijn geschoten althans hebben gehandeld in strijd met de daartoe vereiste zorgvuldigheid, als bedoeld in artikel 7:453 BW. Er zou een onjuiste, dan wel te late diagnose gesteld zijn door het ziekenhuis waardoor er geen adequate zorgbehandeling/nabehandeling heeft plaatsgevonden. De rechtbank wijst het verzoek om een voorlopig deskundigenbericht toe. Partijen hebben overeenstemming bereikt over de persoon en vraagstelling.

Strafrecht. Veroordeling van minderjarige verdachte voor doodslag, poging tot afpersing in vereniging en voorbereidingshandelingen daartoe. De door de ouders van het slachtoffer gevorderde affectieschade van € 20.000 per persoon wordt toegewezen. De moeder krijgt een deel van de gevorderde shockschade (€ 10.000), omdat zij het slachtoffer heeft aangetroffen, getuige was van diverse reanimatiepogingen en als gevolg daarvan aan PTSS lijdt. De vorderingen van het broertje en de vordering van de vader tot vergoeding van shockschade worden niet-ontvankelijk verklaard. Het broertje is geen ‘naaste’ in de zin van artikel 6:108 lid 4 aanhef en onder g BW.

Strafrecht. Veroordeling voor poging tot doodslag van slachtoffer 1 en mishandeling van slachtoffer 2. Verdachte heeft meermalen met een mes in de richting van het gezicht en lichaam van slachtoffer 1 gestoken en gesneden. Als gevolg hiervan heeft slachtoffer 1 aan zijn neus, hand en pols letsel opgelopen en is hij geopereerd aan zijn verwondingen. De rechtbank stelt de geleden immateriële schade naar billijkheid vast op een bedrag van € 12.371. Daarnaast heeft verdachte slachtoffer 2 in zijn rechteronderarm gestoken. De vordering tot € 3.000 aan immateriële schade wordt toegewezen.

Strafrecht. Conclusie advocaat-generaal inzake een beslissing ten aanzien van de vordering van de benadeelde partij. Kan de deelneming aan de gedragingen (openlijke geweldpleging) in groepsverband verdachte worden toegerekend? Het hof heeft geoordeeld dat de verdachte voor de door de benadeelde partij geleden schade hoofdelijk aansprakelijk is. Verwezen wordt naar de conclusie van advocaat-generaal Hofstee betreffende een viertal vereisten waaraan voor de toepassing van artikel 6:166 lid 1 BW moet zijn voldaan. Het hof heeft toereikend gemotiveerd waarom verdachte hoofdelijk aansprakelijk is voor de schade van de benadeelde partij. De eis dat de gedragingen de deelnemer aan het groepsverband hoofdelijk ‘kunnen worden toegerekend’ heeft slechts een beperkte aanvullende functie.

Strafrecht. Veroordeling voor doodslag op (ex-)vriendin en veroordeling voor mishandeling van een ambtenaar gedurende of ter zake van de rechtmatige uitoefening van zijn bediening. De moeder van de vrouw krijgt € 20.000 voor shockschade en € 17.500 voor affectieschade toegewezen, en haar vader € 17.500 voor affectieschade. Haar zoon krijgt een vergoeding van € 10.000 voor immateriële schade (persoonsaantasting) en € 20.000 voor affectieschade. De affectieschadevordering van de stiefvader van de vrouw wordt afgewezen. De arrestantenverzorger krijgt een vergoeding van € 400 voor (immateriële) schade.

Deelgeschil. Verzoeker heeft zich tijdens de uitvoering van zijn werkzaamheden in zijn pink gesneden. Verweerster, een logistieke dienstverlener, heeft de aansprakelijkheid voor de schade als gevolg van het snij-incident erkend. Het gevraagde voorschot ten behoeve van nadere medische expertise is afgewezen, omdat het verzoek in deze fase van de schadeafwikkeling onnodig is gedaan. Verzoeker zal eerst andere stappen moeten zetten. Verzoeker heeft, ondanks herhaaldelijk verzoek daartoe van verweerster, tot dusver verzuimd om concrete informatie te verstrekken op basis waarvan inzicht kan ontstaan over de omvang van zijn gestelde schade en het verband tussen deze schade en het snij-incident. De rechtbank wijst het verzoek tot voorschot af, omdat niet beoordeeld kan worden of de kosten van de verzochte nadere medische expertise wel of niet in redelijke verhouding staan met de geleden schade. De kosten die samenhangen met het verzoek komen daarom niet voor vergoeding in aanmerking en begroting van de kosten kan achterwege blijven.

Werknemer krijgt een ongeval gedurende bijzonder woon-werkverkeer en stelt daardoor schade te lijden bestaande uit een subarachnoïdale bloeding en psychische klachten. Werknemer spreekt werkgever aan tot vergoeding van de schade. Werknemer stelt dat werkgever uit hoofde van goed werkgeverschap een behoorlijke verzekering tegen deze schade af had moeten sluiten. De kantonrechter oordeelt over de omvang van de verzekeringsplicht van de werkgever en oordeelt dat de werkgever hierin tekort is geschoten. Over de schade en het causaal verband wordt iedere verdere beslissing aangehouden en een mondelinge behandeling gelast.

Verkeersongeval waarbij geïntimeerde in de auto van achteren is aangereden door een pick-up. Zij heeft daarbij letsel opgelopen en is onder medische behandeling gesteld. Schadeverzekeraar Aksa doet een beroep op overmacht, omdat de aanrijding zou zijn veroorzaakt door een derde auto die tegen de pick-up aan reed. Het hof oordeelt dat overmacht niet is vast komen te staan, omdat uit het bewijsmateriaal niet met voldoende mate van zekerheid kan worden afgeleid dat de pick-up daadwerkelijk door een derde auto is aangereden. Het bewijsaanbod van Aska in hoger beroep is onvoldoende specifiek. Het hof bevestigt het bestreden vonnis.

Letsel opgelopen in een politiecel door ernstig destructief gedrag van appellant. Het hoger beroep richt zich tegen het oordeel van de rechtbank dat de politie rechtens geen verwijt valt te maken wat betreft de insluiting van appellant in een politiecel, wat betreft het aanvankelijk niet-optreden tegen de zelfverwonding toen deze gaande was en wat betreft de schildprocedure. Het hof oordeelt dat de politie niet gevaarzettend heeft gehandeld. Van een handelen door de politie in strijd met een wettelijke plicht of een subjectief recht is niet gebleken terwijl evenmin is gebleken dat de politie buiten de grenzen van een redelijk bekwame beroepsuitoefening is getreden.