Deelnemer van jiujitsuwedstrijd loopt tijdens een wedstrijd tegen een tegenstander uit een zwaardere gewichtsklasse knieletsel op. De deelnemer stelt de bond aansprakelijk en vordert schadevergoeding, omdat de bond hem niet heeft geïnformeerd over de samenvoeging van de gewichtsklassen. De rechtbank acht voorshands bewezen dat de bond de deelnemer niet heeft geïnformeerd, maar laat de bond toe tot het leveren van tegenbewijs dat de deelnemers wel zijn geïnformeerd over de samenvoeging. Iedere verdere beslissing over de vraag of JBN tekort is geschoten in de nakoming van zijn (contractuele) verplichtingen zal worden aangehouden. Wel ziet de rechtbank aanleiding te beslissen over het causaal verband, de relativiteit en het eigenschuldverweer van de bond. Er is causaal verband tussen het mogelijke niet-mededelen van de bond en de schade. Voor aansprakelijkheid is het relativiteitsvereiste niet van toepassing en ook van eigen schuld aan de kant van de deelnemer is geen sprake.

Monteur bij Arriva gaat na het advies van de bedrijfsarts wegens astmatische klachten werken als buschauffeur. Als reden voor deze klachten geeft hij op: stinkende buskachels, vette voorruiten en dat er nog altijd wordt gerookt in de kantines. Gedurende de jaren ervaart steeds meer personeel luchtwegklachten. Na verschillende onderzoeken, door onder andere de Arbeidsinspectie, stelt de man Arriva aansprakelijk voor de ontwikkelde gezondheidsschade in de vorm van longklachten. Hij vordert een voorschot van € 10.000 en alle door hem geleden en nog te lijden materiële als immateriële schade. Vast staat dat de man gezondheidsschade heeft geleden tijdens de uitoefening van zijn werkzaamheden, partijen verschillen echter van mening over de vraag of Arriva als werkgever voor de schade aansprakelijk is. De rechtbank oordeelt dat Arriva wat betreft de blootstelling aan stoffen in de bus en mogelijk eveneens in de kantine niet aan haar zorgplicht heeft voldaan. Arriva is aansprakelijk en het gevorderde voorschot wordt toegewezen. Verwijzing naar schadestaatprocedure.

Deelgeschil. Elektromonteur is tijdens het uitoefenen van zijn werkzaamheden door de trap gezakt en vervolgens rechtstandig 5 à 6 meter naar beneden gevallen, met knieletsel tot gevolg. De aansprakelijkheid is reeds erkend. In deze procedure vordert de werknemer voor recht te verklaren dat de klachten en de daaruit voortvloeiende beperkingen, als gevolg van het ongeluk zijn ontstaan en daarmee in causaal verband staan met het ongeval. Partijen zijn het erover eens dat uit de orthopedische expertise volgt dat geen medische (orthopedische) verklaring kan worden gegeven voor de gestelde persisterende pijnklachten na het ongeval. De rechtbank oordeelt dat niet kan worden vastgesteld dat sprake is van een plausibel klachtenpatroon. Nu niet vast is komen te staan dat de huidige klachten in causaal verband staan tot het ongeval, wijst de rechtbank het verzoek om een nader voorschot van € 30.000 af.

Militair is op uitzending geweest voor een oefening en tijdens een stapavond mishandeld door een collega. Defensie heeft dit ongeval noch als een bedrijfsongeval noch als een dienstongeval aangemerkt, omdat het incident niet heeft plaatsgevonden tijdens de militaire dienst. De rechtbank kan dit volgen omdat deelname aan de weekend-break en de daartoe behorende stapavond een vrijwillig karakter hadden. Dat de militairen die hieraan deelnamen werden geacht tijdig te verzamelen, maak niet dat eiser op dat moment in de uitoefening van de militaire dienst was omdat hij gehoor zou hebben gegeven aan een dienstbevel. Het beroep is ongegrond.

Strafrecht. Veroordeling voor doodslag en een poging tot moord. De verdachte heeft een vuurwapen op zijn ex-partner en haar moeder afgevuurd op de openbare weg bij een winkelcentrum, met het overlijden van de moeder tot gevolg. Aan de vrouw die het incident ternauwernood heeft overleefd wijst de rechtbank het gevorderde bedrag aan immateriële schade van € 250.000 toe. De gevorderde affectieschadevergoedingen van de dochters en kleindochter van het overleden slachtoffer wijst de rechtbank eveneens toe. Aan twee dochters wijst de rechtbank het bedrag aan shockschadevergoeding toe tot € 15.000. Hoewel zij niet rechtstreeks zijn geconfronteerd met de directe gevolgen van het doden van hun moeder, zijn zij wel kort na het incident naar het plaats delict gereden en geconfronteerd met de informatie hierover. De informatie uit de media, het strafdossier en de forensische rapportages waarover zij de beschikking hadden, maken dat zij zich een duidelijk en specifiek beeld hebben kunnen vormen van hetgeen zich heeft voorgedaan.

Strafrecht. Veroordeling voor bedreiging van portiers van een café met enig misdrijf tegen het leven gericht. Uit de totstandkomingsgeschiedenis van artikel 6:106 aanhef en sub a BW volgt dat onder het hier bedoelde ‘oogmerk’ moet worden verstaan de bedoeling om een ander immateriële schade toe te brengen. Daarvoor volstaat niet dat de verdachte opzettelijk een situatie heeft geschapen waardoor aan de benadeelde partij immateriële schade is toegebracht. Het oordeel van het hof dat de gevorderde immateriële schade ex artikel 6:106 aanhef en sub a BW deels voor vergoeding in aanmerking komt, omdat verdachte met de bewezen verklaarde bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht het oogmerk had de benadeelde partij immateriële schade toe te brengen is niet toereikend gemotiveerd. Uit de vaststellingen van het hof volgt niet zonder meer dat het oogmerk van de verdachte was gericht op het toebrengen van immateriële schade. De Hoge Raad vernietigt de uitspraak van het hof wat betreft de beslissing over de vordering benadeelde partij.

Strafrecht. Ook in hoger beroep een veroordeling voor medeplichtigheid aan moord. Aan de (twee van de drie) uitwonende stiefkinderen van het slachtoffer wordt met toepassing van de hardheidsclausule ex artikel 6:108 lid 4 sub g BW elk een bedrag van € 17.500 aan affectieschadevergoeding toegekend.

Strafrecht. Ook in hoger beroep een veroordeling voor medeplichtigheid aan moord. Aan de (twee van de drie) uitwonende stiefkinderen van het slachtoffer wordt met toepassing van de hardheidsclausule ex artikel 6:108 lid 4 sub g BW elk een bedrag van € 17.500 aan affectieschadevergoeding toegekend.

Hoger beroep tegen in eerste aanleg afgewezen deelgeschilbeschikking. In eerste aanleg heeft de kantonrechter geoordeeld dat het verzoek tot veroordeling tot betaling van de BGK zich niet leent voor behandeling in deelgeschil. Vervolgens is een bodemprocedure gestart, waarin de kantonrechter inhoudelijk heeft beslist over de vordering. Het hof oordeelt dat het hoger beroep niet-ontvankelijk is, omdat bij arrest van heden is beslist over het hoger beroep tegen het eindvonnis in de procedure ten principale.

Tussenarrest. Hoger beroep werknemer tegen afgewezen artikel 7:658 BW-vordering op ex-werkgever. In eerste aanleg oordeelde de rechtbank dat er onvoldoende bewijs was dat er een arbeidsongeval had plaatsgevonden en daarom is niet toegekomen aan een verdere beoordeling van het geschil (schending zorgplicht, bewuste roekeloosheid). Ook in hoger beroep legt de werknemer het bepaalde in artikel 7:658 BW ten grondslag aan zijn vordering. Het debat tussen partijen en hetgeen zij daarbij over en weer aan stukken hebben overgelegd, geeft het hof aanleiding om zowel de werknemer als de werkgever in de gelegenheid te stellen nader bewijs te leveren. Ook zal het hof de werkgever gelasten een afschrift van het registratieformulier ex artikel 9 lid 2 Arbowet in het geding te brengen. Het hof zal iedere verdere beslissing aanhouden.