Ongeval aan boord van zeegaand containerschip in de haven van Rotterdam. Tijdens sjorwerkzaamheden valt een metalen uitschuifladder op een sjorder, met ernstig letsel tot gevolg. Het sjorbedrijf spreekt de scheepseigenaar aan om regres te nemen voor de uitkeringen die het sjorbedrijf heeft gedaan aan diens werknemer. Het sjorbedrijf beoogt met haar vorderingen de vaststelling van de aansprakelijkheid van de scheepseigenaar uitsluitend jegens het sjorbedrijf. De vordering wordt gegrond op de stelling dat de scheepseigenaar jegens de werknemer aansprakelijk is uit schadevaring door een zeeschip (art. 8:541 BW) en stelt dat zij verplicht is op grond van artikel 6:10 jo. 6:101 jo. 6:102 BW bij te dragen aan de schade die de werknemer als gevolg van het ongeval heeft geleden. Met toepassing van het arrest Casuele/De Toekomst oordeelt de rechtbank dat de scheepseigenaar op grond van artikel 8:541 BW aansprakelijk is jegens de werknemer. De rechtbank komt tot het oordeel dat de scheepseigenaar op grond van artikel 6:10 BW is gehouden voor 100% bij te dragen aan de aan de werknemer te betalen schadevergoeding.

Medische aansprakelijkheid. Informed consent. Absolute bevoegdheid. Kantonrechter is niet bevoegd bij de vordering van onbepaalde waarde. Er zijn geen duidelijke aanwijzingen dat de vorderingen geen hogere waarde vertegenwoordigen dan € 25.000 (art. 93 Rv).

Werknemer loopt in de uitoefening van zijn werkzaamheden, bestaande uit het losmaken en verplaatsen van zekeringspaaltjes op treinwagons, letsel op. Hij stelt zijn werkgever aansprakelijk voor de geleden en nog te lijden schade. Het staat vast dat de werknemer in het geheel niet bekend was met de werkzaamheden en hij voerde deze voor het eerst uit. Daarnaast is relevant dat de werknemer laagopgeleid is, hij de Nederlandse taal niet machtig is en er enkel een Nederlandstalige instructie voorhanden was. De rechtbank oordeelt dat indien er al van uit zou worden gegaan dat de betreffende instructies daadwerkelijk zijn gegeven, de werkgever onder de gegeven omstandigheden volstrekt onvoldoende toezicht heeft gehouden op het opvolgen van de instructies door de werknemer. De werkgever heeft zijn zorgplicht geschonden en is aansprakelijk ex artikel 7:658 BW. Verwijzing naar schadestaatprocedure.

Eindvonnis na getuigenverhoren en deskundigenbericht. Letselschade na verkeersongeval met fiets. Volgens de rechtbank is er onvoldoende bewijs dat de vrouw in haar val van de fiets een juist op dat moment passerend voertuig van het GVB heeft geraakt, hoewel verschillende getuigen dat wel zo hebben verklaard. Er is geen reden om te twijfelen aan de oprechtheid van de getuigen, maar wel zijn er opvallende verschillen in de getuigenverklaringen. De waarnemingen zijn mogelijk beïnvloed door later verkregen informatie of suggestie. Daarnaast wijst het overige bewijsmateriaal niet op een aanraking met het voertuig.

Strafrecht. Veroordeling voor het veroorzaken van een dodelijk verkeersongeval ex artikel 6 WVW. Aan de moeder en stiefvader van een van de slachtoffers wordt elk een bedrag van € 6.000 aan shockschadevergoeding toegekend, nu zij in het mortuarium zijn geconfronteerd met het verwonde gezicht en het met glasscherven bedekte stoffelijk overschot. Aan het slachtoffer die het ongeval heeft overleefd wordt een bedrag van € 7.500 aan shockschadevergoeding toegekend. Het slachtoffer zat onder het bloed van de andere overleden slachtoffers en is getuige geweest van het overlijden van een van de inzittenden en vervolgens in het ziekenhuis is geconfronteerd met zijn ernstig gewonde beste vriend die later in zijn bijzijn is overleden. Aan de moeder van het slachtoffer die het ongeval heeft overleefd wordt een bedrag van € 4.500 aan shockschadevergoeding toegekend, nu zij is geconfronteerd met het levensbedreigende interne letsel van haar zoon.

Deelnemer aan obstakelrun, waarbij met lucht gevulde hindernissen die zich in het water bevinden moeten worden gepasseerd, loopt ernstig letsel op na mislukte sprong van een obstakel. De deelnemer stelt de organisator van de run aansprakelijk voor de geleden en nog te lijden schade. De rechtbank komt met toepassing van de Kelderluik-criteria tot de conclusie dat organisator niet onrechtmatig heeft gehandeld. Het obstakel is onderdeel van een parcours in het water waarbij hindernissen door deelnemers moeten worden overbrugd. Dat draagt naar zijn aard het risico in zich dat deelnemers uitglijden en ongelukkig terechtkomen, maar dat risico is evident en in redelijkheid niet te voorkomen. Bovendien was het risico niet zodanig dat de organisator maatregelen had kunnen en moeten treffen om te voorkomen dat de deelnemer besloot van het obstakel te springen en vervolgens uitgleed.

Verzoek tot voorlopig deskundigenbericht. Verkeersongeval tussen een automobilist en een voetganger, met letsel voor de voetganger tot gevolg. De (medische) causaliteit tussen de pijnklachten en het ongeval staat vast gezien de orthopedische expertises. De orthopedisch chirurgen hebben niet geoordeeld over de pijnklachten en de invloed (op lange termijn) daarvan op het functioneren van de man, wat wel van belang is voor het vaststellen van de schade door het ongeval. Aan het verzoek legt de voetganger ten grondslag dat hij dagelijks pijnklachten ervaart als gevolg van het ongeval die hem beperken in zijn algemeen dagelijks leven en in zijn werk. De rechtbank oordeelt dat het belang tot benoeming van een verzekerings- en revalidatiearts voldoende is onderbouwd.

Medische aansprakelijkheid. Patiënt krijgt van huisarts een stoprecept voorgeschreven wegens verhoogde cholesterol. Een paar maanden later maakt de patiënt een herseninfarct door. De patiënt houdt de huisarts aansprakelijk op grond van artikel 6:74 jo. 6:162 BW. De rechtbank oordeelt dat de huisarts niet onzorgvuldig heeft gehandeld door een stoprecept voor cholesterolverlagende medicatie uit te schrijven. Op basis van het huisartsenjournaal (waarbij in beginsel van de juistheid van hetgeen daarin staat vermeld wordt uitgegaan) stelt de rechtbank vast dat de patiënt op eigen initiatief is gestopt met de medicatie en dat hij dat tijdens het consult aan zijn huisarts heeft medegedeeld. Daarnaast speelt mee dat de patiënt therapieontrouw was en zonder overleg met de medicatie stopte (non-compliancegedrag). De vorderingen worden afgewezen.

Medische aansprakelijkheid. Bij een patiënt wordt een darmperforatie geconstateerd nadat zij een laparoscopie onderging. De patiënt stelt het ziekenhuis aansprakelijk voor de geleden en nog te lijden schade. De rechtbank wijst een tussenvonnis omdat zij voorlichting door (een) onafhankelijke medische deskundige(n) nodig heeft om te kunnen beoordelen of bij de operatie en in het natraject de nodige zorg in acht is genomen en zo nee, wat de situatie zou zijn geweest wanneer wel de nodige zorg zou zijn betracht. Ook beveelt de rechtbank het ziekenhuis het beschikbare beeldmateriaal van de operatie te overleggen. Het beroep op schending van de informatieplicht en het beroep op de redelijkheid en billijkheid kunnen naar het oordeel van de rechtbank niet tot toewijzing van de vorderingen leiden.

Verzoek tot voorlopig getuigenverhoor in letselschadezaak. Tijdens sloopwerkzaamheden in een fabriekspand van Campina is een verdiepingsvloer ingestort, als gevolg waarvan een medewerker van een bij de sloop betrokken onderaannemer ernstig letsel heeft opgelopen. Allianz (de aansprakelijkheidsverzekeraar van de onderaannemer) stelt Campina (kwalitatief) aansprakelijk voor de schade, omdat de sloop is uitgevoerd op basis van een door Campina goedgekeurd ondeugdelijk sloopplan. Het hof wijst het voorlopig getuigenverhoor, dat ziet op de totstandkoming van het ten tijde van het ongeval gebruikte sloopplan en de rol van Campina daarbij, toe.