Deelgeschil. In 2020 is een passagier van een bestelbus slachtoffer geworden van een eenzijdig verkeersongeval toen de bestuurder van de bestelbus in slaap viel, dan wel een black-out kreeg en de bestelbus tegen de muur van een viaduct is aangereden. De verzekeraar van het bedrijf waar de passagier en de bestuurder in dienst waren heeft jegens de passagier erkend dat het bedrijf aansprakelijk is voor het ontstaan van het verkeersongeval. De partijen zijn met elkaar in overleg getreden over de afwikkeling van de schade van de passagier als gevolg van het verkeersongeval. Gedurende deze onderhandelingen heeft de verzekeraar een bedrag van in totaal € 9.500 als voorschot op de schadevergoeding aan de passagier betaald. In 2020 en 2021 hebben verschillende medisch adviseurs adviezen uitgebracht. De passagier verzoekt nu de kantonrechter om onder andere te bepalen dat de verzekeraar een slotuitkering van € 11.250 aan hem zal voldoen en hem daarbij een bijstandsgarantie zal verstrekken. De kantonrechter wijst de verzoeken af. Het verzoek tot betaling van een slotuitkering is een verzoek om het gehele geschil te beslechten. Het beslechten van alle resterende geschilpunten is niet de bedoeling van een deelgeschilprocedure. Het mogelijk verlies van een deel van de bijstandsuitkering als gevolg van een eventuele slotbetaling is naar het oordeel van de kantonrechter geen schade die in zodanig verband staat met het verkeersongeval dat zij de verzekeraar kan worden toegerekend. De verzekeraar hoeft dan ook geen bijstandsgarantie te verstrekken.

Een vrouw verzoekt de rechtbank om een voorlopig deskundigenbericht als bedoeld in artikel 202 Rv te bevelen. De vrouw stelt dat sprake is van een tekortkoming in de nakoming van een geneeskundige behandelingsovereenkomst met het ziekenhuis. De vrouw stelt zwaarwegende en steekhoudende bezwaren tegen een eerder deskundigenrapport te hebben. Het ziekenhuis verzet zich tegen het verzoek. De rechtbank besluit om een nieuw deskundigenonderzoek te gelasten omdat de verzekeraar namens het medisch centrum bij de vrouw het gerechtvaardigd vertrouwen heeft gewekt dat het medisch centrum zou meewerken aan een nieuw, gezamenlijk aan te vragen deskundigenonderzoek. De rechtbank benoemt een deskundige. Deze vraagstelling richt zich op het verzamelen van feitelijke informatie over de medische praktijk en het handelen van de betrokken arts(en). Met de antwoorden van de deskundige op de feitelijke vragen kan vervolgens worden getoetst aan de maatstaf ‘is er gehandeld zoals van een redelijk bekwaam en redelijk handelend vakgenoot mag worden verwacht?’. Het is dus niet nodig en ook niet wenselijk om met zoveel woorden aan de deskundige te vragen of is gehandeld zoals van een redelijk bekwaam en redelijk handelend vakgenoot mag worden verwacht.

In 2009 is een man tijdens een zaalvoetbalwedstrijd in aanraking gekomen met de achterwand van de speelzaal, waarbij hij letsel heeft opgelopen aan zijn rechterelleboog. In een eerder deelgeschil tegen de eigenaar van de sporthal (de gemeente) is het beroep op artikel 6:181 BW gehonoreerd en de vordering op basis van artikel 6:174 BW (dus) afgewezen. De vordering ex artikel 6:162 BW is in die procedure ook afgewezen. De man vordert in onderhavige bodemprocedure een verklaring voor recht dat de gemeente en Sportfondsen (de exploitant van de sporthal) zowel gezamenlijk als hoofdelijk aansprakelijk zijn voor de door hem geleden en nog te lijden schade. Als grondslag voor zijn vorderingen stelt de man dat er sprake is van een gebrekkige opstal in de zin van artikel 6:174 BW en voorts dat er sprake is van een onrechtmatige daad. De vorderingen jegens de exploitant baseert de man tevens op wanprestatie. De rechtbank wijst de vorderingen jegens de gemeente af omdat in het eerdere deelgeschil een beslissing is genomen aangaande de materiële rechtsverhouding tussen partijen. Er is overigens ook geen reden om op die beslissing terug te komen. De rechtbank wijst de vorderingen jegens de exploitant ook af. De man was geen partij bij de huurovereenkomst, waardoor hem geen vorderingsrecht kan toekomen uit hoofde van wanprestatie. Er is geen sprake van een gebrekkige opstal in de zin van artikel 6:174 BW, waarvoor de exploitant als bedrijfsmatig gebruiker ex artikel 6:181 BW aansprakelijk is. De exploitant heeft niet onzorgvuldig of onrechtmatig gehandeld jegens de man, zodat hij ook niet op grond van artikel 6:162 BW aansprakelijk is voor de geleden schade.

Strafrecht. De verdachte wordt veroordeeld voor het overtreden van artikel 5 WVW 1994. De broer van het slachtoffer heeft een bedrag van € 15.000 aan affectieschade gevorderd. Zijn beroep op de hardheidsclausule van artikel 6:108 lid 4 onder g BW slaagt. Er was sprake van een bijzondere band die verder ging dan een normale relatie tussen broers.

Strafrecht. De verdachte wordt veroordeeld voor poging tot doodslag. Hij heeft zijn partner overgoten met frituurvet. De vrouw heeft als gevolg hiervan zeer ernstig letsel opgelopen. 20,5% van haar lichaamsoppervlak is verbrand, met wonden in het gelaat, de hals, de borstkas, een schouderblad, de borsten, de armen, de buik en op de bovenbenen. Ze heeft lang in coma gelegen en heeft meerdere medische operaties moeten ondergaan. De fysieke en psychische impact die dit alles heeft gehad en nog steeds heeft op het slachtoffer, is immens. De rechtbank wijst het slachtoffer € 11.661,47 toe ten aanzien van de materiële schadevergoeding. Daarnaast krijgt ze € 150.000 aan immateriële schadevergoeding op grond van artikel 6:106 sub b BW toegewezen.

Strafrecht. De verdachte heeft zich op minderjarige leeftijd schuldig gemaakt aan groepsverkrachting van een vrouw en het stelen van haar telefoon. Naar het oordeel van de rechtbank brengt de aard en de ernst van de normschending door de verdachte mee dat de relevante nadelige gevolgen daarvan voor de benadeelde partij zo voor de hand liggen, dat een bedrag aan immateriële schade passend is. De rechtbank heeft hierbij acht geslagen op ‘De Rotterdamse Schaal’ en aansluiting gezocht bij de categorie toekenning van smartengeld zonder aangetoond letsel bij seksuele misdrijven, specifiek verkrachting. Het toe te wijzen bedrag ligt meestal tussen € 4.000 en € 12.500. Gelet op de omstandigheden en de bedragen die in soortgelijke gevallen zijn toegekend acht de rechtbank vergoeding van een bedrag van € 15.000 billijk en wijst zij de vordering tot dit bedrag toe. Voor het overige wordt de benadeelde partij niet-ontvankelijk verklaard. De verdachte en zijn mededaders zijn jegens de benadeelde hoofdelijk aansprakelijk.

Deelgeschil. Een meisje is op 4-jarige leeftijd tijdens de gymles op school van een klimtoestel gevallen en hard op haar hoofd terechtgekomen. De moeder verzoekt in deze zaak vaststelling van de aansprakelijkheid van de school voor de geleden en nog te lijden schade van haar dochter. De rechtbank wijst dit verzoek af. Er is niet vast komen te staan dat de school haar zorgplicht heeft geschonden. De klimgymtoren en de matten stonden voor het bedoelde gebruik correct opgesteld. De lerares heeft voldoende toezicht gehouden en instructies gegeven aan de kinderen. De school is ook niet tekortgeschoten in de nazorg van het meisje.

In 2022 is een vrouw tijdens een bezoek aan een inkoopcentrum ten val gekomen. Voor de wijziging van haar verzoek verzocht de vrouw in deelgeschil voor recht te verklaren dat het inkoopcentrum haar schade volledig moet vergoeden, het inkoopcentrum te veroordelen tot betaling van een voorschot, buitengerechtelijke kosten en de kosten van het deelgeschil. Het inkoopcentrum heeft een verweerschrift ingebracht. De rechtbank heeft telefonisch contact opgenomen met de advocate van de vrouw met de vraag of de vrouw naar aanleiding van de informatie uit het verweerschrift misschien wenst dat een voorlopig getuigenverhoor wordt gelast en of zij de wens heeft haar verzoek in die zin te wijzigen. Beide partijen hebben ermee ingestemd het deelgeschil om te zetten in een voorlopig getuigenverhoor. Het verzoek voldoet aan de vereisten van de wet en het inkoopcentrum heeft geen verweer gevoerd tegen het verzoek. De rechtbank beveelt een voorlopig getuigenverhoor.

Deelgeschil. Een vrouw met een knieprothese stelt dat zij in 2022 tijdens het werk letsel aan haar knie en enkel heeft opgelopen omdat zij de deur van de opslagruimte dicht deed, de losse deurklink er toen uitschoot en zij daardoor viel. De vrouw vordert van de rechtbank een verklaring voor recht dat haar werkgever aansprakelijk is op grond van artikel 7:658 BW omdat hij zijn zorgplicht heeft geschonden. De rechtbank stelt dat de deur met losse deurklink van de opslagruimte een onveilige situatie op de werkplek oplevert. De werkgever heeft niet voldoende gesteld dat hij voor het gebruik van de deur met losse deurklink genoeg veiligheidsmaatregelen had genomen. Dat betekent dat hij niet heeft voldaan aan zijn zorgplicht voor de losse deurklink. Op de werkgever rust de stelplicht en bewijslast dat de deurklink niet de oorzaak van het letsel is. Dit heeft de werkgever onvoldoende gedaan. De verzochte verklaring voor recht wordt toegewezen. Omdat de vrouw voldoende heeft gesteld dat zij schade heeft opgelopen wordt ook de vordering voor een schadestaatprocedure toegewezen.

Ambtenarenrecht. Een man was in dienst bij Defensie. Gedurende zijn dienstverband is hij meerdere malen uitgezonden geweest en als gevolg daarvan heeft hij PTSS opgelopen. In 2017 heeft hij rugletsel opgelopen bij een bedrijfsongeval tijdens een skireis. In 2021 heeft de man Defensie aansprakelijk gesteld voor zijn PTSS en rugklachten. In 2022 is de man ontslagen wegens ziekte. Defensie heeft aansprakelijkheid erkend voor de PTSS maar niet voor de rugklachten. Defensie stelt alle redelijkerwijs noodzakelijke maatregelen te hebben getroffen die nodig zijn om te voorkomen dat men in de uitoefening van zijn of haar werkzaamheden schade lijdt. Daarnaast was de skireis op vrijwillige basis; er was geen sprake van verplichte deelname. De rechtbank is van oordeel dat Defensie inderdaad niet zijn zorgplicht heeft geschonden. De man heeft niet aannemelijk gemaakt dat de lessen niet zijn gegeven volgens de lesplannen en de TRA, zoals deze golden ten tijde van de reis. Het verzoek van de man om schadevergoeding wordt afgewezen.