WIA-uitkering is terecht beëindigd. WSW-indicatie ontzegt niet iedere betekenis gebruikelijk toetsingskader.

Strafrecht. Webcamafperser veroordeeld voor verschillende delicten, waaronder aanranding van minderjarige meisjes via de webcam door te dreigen compromitterend beeldmateriaal onder andere via Facebook te openbaren aan personen in hun directe omgeving en afdreiging en oplichting van mannen door te dreigen via de webcam verkregen beeldmaterialen te openbaren aan personen in hun directe omgeving. Hof staat toe dat slachtoffers in categorieën worden verdeeld wat betreft de vorderingen tot immateriële schadevergoeding. Een en ander brengt het hof tot de volgende categorieën basisbedragen: a) het bewegen tot het plegen van ontuchtige handelingen: € 1.500, b) het pogen te dwingen tot het plegen van ontuchtige handelingen onder dreiging met verspreiding van een of meer kinderpornografische afbeeldingen: € 4.000, c) het verspreiden van een of meer kinderpornografische afbeeldingen: € 4.000, d) het dwingen tot het plegen van ontuchtige handelingen onder dreiging met verspreiding van een of meer kinderpornografische afbeeldingen: € 6.000 en e) het (pogen te) dwingen tot het plegen van ontuchtige handelingen onder dreiging met verspreiding van een of meer kinderpornografische afbeeldingen én het verspreiden van een of meer van dergelijke afbeeldingen: € 7.500. Van deze basisbedragen kan het hof afwijken op basis van de persoonlijke omstandigheden van het betreffende slachtoffer.

Strafrecht. Verdachte heeft het slachtoffer met een vuurwapen tegen het gezicht geslagen. Het slachtoffer heeft hierdoor ernstig oogletsel opgelopen. Het linkeroog van het slachtoffer moest, als gevolg van deze zware mishandeling, operatief worden verwijderd. De rechtbank oordeelt dat het handelen van verdachte een zeer ernstige inbreuk heeft gemaakt op de lichamelijke integriteit van het slachtoffer, die de gevolgen van hetgeen hem is overkomen altijd met zich zal blijven dragen. Dit blijkt ook uit de verklaring van het slachtoffer ter terechtzitting. Daarin heeft hij tevens verklaard dat het feit ook langdurige angst, woede en verdriet bij hem heeft veroorzaakt. Dit rekent de rechtbank verdachte zwaar aan. De benadeelde vordert € 30.000 aan immateriële schadevergoeding. Op grond van de door de benadeelde partij gestelde omstandigheden en rekening houdend met de vergoedingen die in soortgelijke zaken worden toegekend, begroot de rechtbank de immateriële schadevergoeding naar billijkheid op € 20.000.

Onterecht strafontslag geeft geen aanleiding tot vergoeding immateriële schadevergoeding vanwege aantasting in eer en goede naam.

Geen schending zorgplicht Erasmus Universiteit Rotterdam vanwege val over losliggende kabelhaspel.

Strafrecht. Veroordeling voor poging tot diefstal en diefstal. De benadeelde partij vordert immateriële schade na diefstal van goederen uit een woning. In het geval geen sprake is van lichamelijk letsel kan op grond van artikel 6:106 lid 1 BW slechts een vergoeding voor immateriële schade worden toegekend indien de benadeelde partij in zijn eer of goede naam is geschaad of op andere wijze in zijn persoon is aangetast. Geestelijk letsel kan pas worden aangemerkt als aantasting van de persoon, indien de psychische gevolgen voldoende ernstig zijn. Gevoelens van onveiligheid en wantrouwen vallen niet onder het bereik van artikel 6:106 BW. Ernstige psychische schade, als hiervoor bedoeld, is door de benadeelde partij niet gesteld. De vordering tot vergoeding van immateriële schade wordt dan ook afgewezen.

Deelgeschil. Verzoeker heeft tijdens zijn werkzaamheden een vorkheftrucklepel van tussen de 100 en 125 kilogram op zijn voet gekregen. Naast lichamelijk letsel heeft verzoeker ook psychische klachten ontwikkeld. Hij verzoekt een verklaring voor recht dat zijn werkgever aansprakelijk is voor de geleden en nog te lijden schade. Hij stelt dat de werkgever de op haar rustende zorgplicht heeft geschonden door een onveilig arbeidsmiddel ter beschikking te stellen. De kantonrechter stelt voorop dat een werkgever ervoor moet zorg dragen dat het gebruik van een arbeidsmiddel, in casu een vorkheftruck, geen gevaar oplevert voor de veiligheid en gezondheid van een werknemer en dat de werkgever verantwoordelijk is voor de (technische) veiligheid van het arbeidsmiddel. De werkgever kan zich ook niet met succes beroepen op het feit dat zij de vorkheftruck in bruikleen had van een professionele partij die had toegezegd voor aflevering aan werkgever de vorkheftruck te controleren of het voldeed aan alle eisen. In de verhouding tot verzoeker heeft die partij te gelden als een hulppersoon van werkgever en is werkgever voor de fouten van haar contractuele wederpartij aansprakelijk. Het verzoek wordt toegewezen.

Verzoeker is door een verkeersongeval in coma geraakt. Het ongeval vond plaats toen verzoeker, die veel te hard reed in zijn auto binnen de bebouwde kom, aan het inhalen was en verweerder 1 (die eveneens in een auto reed en ingehaald werd) linksaf sloeg. Verzoeker verzoekt een verklaring voor recht dat verweerder 1 en verzekeraar Allianz hoofdelijk aansprakelijk zijn en dat zij hoofdelijk worden veroordeeld om een voorschot van € 50.000 smartengeld te betalen. Verweerders zijn aansprakelijk nu verweerder 1 in strijd gehandeld heeft met artikel 18 lid 1 RVV. In verband met eigen schuld van verzoeker zijn verweerders voor 25% aansprakelijk voor de schade. Er wordt geen billijkheidscorrectie ex artikel 6:101, lid 1 BW toegepast. Aan verzoeker is een voorschot toegekend van € 25.000 voor de geleden en nog te lijden schade. 

Strafrecht. Veroordeling voor mishandeling, zwaar lichamelijk letsel ten gevolge hebbend. Verdachte heeft slachtoffer in een uitgaansgelegenheid twee vuistslagen tegen het hoofd gegeven, waardoor het slachtoffer ten val is gekomen. Ten gevolge daarvan heeft het slachtoffer een hersenbeschadiging opgelopen, die cognitieve klachten en een PTSS met zich heeft gebracht. Dit heeft een knik in het functioneren van het slachtoffer teweeggebracht. Volledige toewijzing immateriële schadevergoeding ad € 25.000.

Arbeidsrecht. Verzoeker was werkzaam als managing director. Op een gegeven moment is aan verzoeker voorgesteld om uit elkaar te gaan en hem is een vaststellingsovereenkomst toegezonden. Een paar dagen later kreeg verzoeker te horen dat collega’s klachten tegen hem hadden ingediend. Weer een paar dagen later hebben de aandeelhouders van het bedrijf besloten om het mandaat van verzoeker met onmiddellijke ingang te beëindigen. Verzoeker stelt dat de ontbinding van de arbeidsovereenkomst het gevolg is van ernstig verwijtbaar handelen aan de kant van de werkgever. Hij stelt dat het bedrijf doelbewust heeft aangestuurd op het scheppen van een onwerkbare situatie en daarmee het einde van de arbeidsovereenkomst. Dat heeft de werkgever gedaan door verzoeker onder druk te zetten met georkestreerde verklaringen van medewerkers, door hem valselijk te beschuldigen van seksuele intimidatie, door hem zwart te maken bij collega’s en klanten en door een showproces aanhangig te maken bij de interne klachtencommissie. Verzoeker verzoekt onder meer een billijke vergoeding van € 293.905 en een immateriële schadevergoeding van € 15.000. Niet is gebleken dat de klachten georkestreerd zijn, aldus het hof. Wel heeft de CEO ten onrechte aan verzoeker medegedeeld dat er klachten van seksuele intimidatie waren, en hij heeft die mededeling gedaan wetende dat voor dergelijke verwijten geen basis bestond in de hem bekende klachten. Het voorzienbare gevolg van dat onjuiste verwijt was dat verzoeker ten onrechte ernstig in diens persoonlijke integriteit werd aangetast en dat de druk om de arbeidsovereenkomst te beëindigen op oneigenlijke gronden werd opgevoerd. Verzoeker heeft recht op een billijke vergoeding, al is het ontslag niet volledig te wijten aan de werkgever. Met name het verwijt van seksuele intimidatie heeft tot gevolg gehad dat verzoeker zich in zijn persoonlijke integriteit aangetast heeft gevoeld en heeft kunnen voelen. De billijke vergoeding zal een component moeten bevatten ter compensatie van dat gevolg. De genoemde factoren in onderling verband bezien rechtvaardigen een vergoeding ter hoogte van € 40.000 bruto.