Deelgeschil. In mei 2024 heeft een man zijn enkel verzwikt door een gat in het wegdek. De gemeente heeft de man laten weten dat zij de schade ter hand neemt en zal vergoeden. In november 2024 heeft de man een röntgenfoto laten maken van zijn linkerenkel. Daarop was een zeer uitgebreide synoviale chondromatose (zeldzame goedaardige afwijking waarbij kleine kraakbeenknobbeltjes/-deeltjes in het gewrichtsslijmvlies/slijmbeurzen of de peesschede rond een gewricht kunnen ontstaan) te zien. Volgens zijn orthopedisch chirurg is een operatieve ingreep geboden om de losgekomen kraakbeenknobbeltjes te verwijderen. Nu, in 2026, heeft de man zijn operatie nog steeds niet ondergaan. Een door partijen ingeschakelde ergotherapeut heeft in haar rapport onder meer opgemerkt dat het haar volstrekt niet duidelijk is of er een direct causaal verband is tussen het ongeval en het ontstaan van de synoviale chondromatose. Zij kan het echter ook niet uitsluiten. In dit deelgeschil vordert de man onder meer een voorschot van minimaal € 40.000. De gemeente betwist het gestelde causale verband tussen het letsel, de aanhoudende enkelklachten en het incident, de omvang van de schade en de redelijkheid van het verzochte voorschot. De rechtbank overweegt dat vaststaat dat de man voorafgaand aan het incident geen klachten aan zijn enkel had. Mogelijk leed hij al wel aan synoviale chondromatose maar in dat geval had hij er kennelijk geen last van. Voor zover sprake is van een dergelijke predispositie, staat die in beginsel niet in de weg aan het aannemen van causaal verband tussen de klachten en het incident. Het schadevergoedingsrecht kent immers als uitgangspunt dat de dader het slachtoffer heeft te nemen zoals hij is. Dat betekent dat als de man door een verborgen kwetsbaarheid ernstiger klachten heeft opgelopen door het incident dan anders het geval zou zijn geweest, de gemeente desalniettemin voor de volledige schade aansprakelijk is. Het incident is in dat geval een ‘trigger’ die de tot dan toe sluimerende synoviale chondromatose openbaart – met bijbehorende klachten. De rechtbank overweegt verder dat de man vanaf maart 2025 herhaaldelijk is gewezen op het belang om op zo kort mogelijke termijn een operatie te ondergaan en daarmee op de mogelijkheid om de looptijd van zijn schade te beperken. Vanuit de gemeente is zelfs doelgericht bevoorschot om de operatie in financieel opzicht te faciliteren en de operatie stond ook gepland in het ziekenhuis. Desalniettemin heeft een operatie niet plaatsgevonden. De rechtbank is dan ook van oordeel dat de man met het weigeren van een operatie een kans heeft laten liggen om zijn schade mogelijk te beperken en daarmee in beginsel zijn schadebeperkingsplicht heeft geschonden. Of met het eerder laten plaatsvinden van een operatie ook daadwerkelijk de schadelooptijd zou zijn verkort, is niet vast te stellen zolang de operatie niet heeft plaatsgevonden. De onzekerheid over het effect van het uitblijven van de operatie op het schadeverloop staat in de weg aan toewijzing van het verzoek om een aanvullend voorschot. In het huidige stadium kan immers niet worden vastgesteld dat de man aanspraak heeft op schadevergoeding die de reeds door de gemeente betaalde voorschotten significant overstijgt.
Rechtbank Rotterdam (Locatie Rotterdam), 01-09-2026