Naar boven ↑

ALGEMENE MEDEDELING

In de loop van januari 2025 wordt deze online omgeving geïntegreerd in Boomportaal (www.boomportaal.nl), waarna deze omgeving wordt opgeheven. Vanaf dat moment linkt deze URL automatisch door naar Boomportaal.

8.987 resultaten

Rechtspraak

PS 2025-0628

De man is betrokken geraakt bij een aanrijding. De man reed op een doorgaande weg, de andere bestuurder is vanaf een tankstation afgeslagen en heeft, volgens het proces-verbaal, de man over het hoofd gezien. Hij vordert in dit kort geding dat NN een voorschot op de schadevergoeding aan hem betaalt. Ten eerste oordeelt de voorzieningenrechter dat deze zaak zich leent voor een kort geding. De WAM-verzekeraar stelt dat er geen sprake is van een consistent, consequent en samenhangend patroon van klachten en dat het ongeval de klachten van de man niet verklaren. De man heeft ter onderbouwing van zijn klachten naar het medisch advies verwezen van de verzekeringsarts. De voorzieningenrechter oordeelt echter dat dit advies geen geneeskundige behandelingsovereenkomst is aangezien de verzekeringsarts de man niet heeft gezien en alleen op basis van een dossierstudie een medisch advies heeft geschreven. Daarnaast heeft de medisch adviseur van de WAM-verzekeraar het advies van de verzekeringsarts voldoende betwist. De voorzieningenrechter stelt vast dat er alleen van de huisarts recente medische gegevens beschikbaar zijn. Deze beschikbare gegevens over de medische situatie van de man zijn voor de voorzieningenrechter onvoldoende om een consistent, consequent en samenhangend patroon van klachten vast te kunnen stellen. Daarbij oordeelt de voorzieningenrechter ook dat op basis van de omstandigheden niet aannemelijk is geworden dat er sprake is geweest van een ongeval met een dermate impact dat de klachten op zich kan verklaren. De voorzieningenrechter wijst de vordering van de man af. De voorzieningenrechter oordeelt ook dat er een onderzoek moet komen door een deskundige die moet beoordelen welke klachten zijn veroorzaakt door het ongeval en tot welke beperking dat leidt. Partijen kunnen dat onderling regelen, maar de man kan zelf ook een voorlopig deskundigenonderzoek verzoeken. In het kort geding is geen plaats voor een nadere bewijslevering.
Rechtbank Noord-Holland (Locatie Alkmaar), 03-12-2025

Rechtspraak

PS 2025-0626

De vrouw is betrokken geweest bij een verkeersongeval, waarbij zij in haar auto van achteren is aangereden door een vrachtwagen. De aansprakelijkheid voor het ontstaan van het ongeval is door de WAM-verzekeraar erkend. De vrouw heeft daarnaast ook in 1989, 2014 en 2019 letsel opgelopen door verschillende gebeurtenissen. De vrouw verzoekt de rechtbank om drie voorlopige deskundigenberichten te gelasten. De WAM-verzekeraars verzetten zich, zij voeren aan dat zij pas goed kunnen beoordelen of een voorlopig deskundigenonderzoek nodig is en – zo ja – welke vraagstelling aan de deskundige moet worden voorgelegd als zij over alle medische informatie beschikken. Ter zitting heeft de rechter met partijen besproken dat hij eerst een tussenbeschikking zal wijzen waarin de rechtbank een beslissing neemt over de vraag welke medische informatie door de vrouw verstrekt moet worden. De rechtbank oordeelt dat voor deze beoordeling een belangenafweging dient te worden gemaakt. De rechtbank sluit aan bij de Medische Paragraaf bij de Gedragscode Behandeling Letselschade van De Letselschade Raad. De rechtbank oordeelt dat de vrouw medische informatie beschikbaar moet stellen. De rechtbank kent daarbij gewicht toe aan het feit dat de vrouw aanspraak maakt op een omvangrijke schade, dat er sprake is van een complex dossier en dat het hier gaat om een breed scala aan klachten. Naar het oordeel van de rechtbank komt onder deze omstandigheden aan het belang van NN c.s. om inzage te verkrijgen in de medische voorgeschiedenis meer gewicht toe dan aan het belang van privacy van de vrouw. De rechtbank beveelt de vrouw om de medische informatie aan de WAM-verzekeraars te verstrekken.
Rechtbank Noord-Holland (Locatie Alkmaar), 21-11-2025

Rechtspraak

PS 2025-0624

Strafrecht. De verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan moord en verboden wapenbezit. Er was sprake van een schietincident, waarbij de verdachte meermaals op het slachtoffer heeft geschoten. De weduwe van het overleden slachtoffer vordert vergoeding van gederfd levensonderhoud tot een bedrag van € 441.524. Ter onderbouwing van haar vordering heeft haar raadsvrouw een schadeberekening van het Nederlands Rekencentrum Letselschade (NRL) overgelegd. De rechtbank heeft aanleiding gezien om eigen onderzoek te verrichten naar de toewijsbaarheid van de vordering ten aanzien van het gederfde levensonderhoud. Gelet op het onderzoek van de rechtbank kan de berekening van het NRL de vordering ten aanzien van het gederfde levensonderhoud niet geheel dragen. Wel is op grond van de berekening van het NRL en de onderliggende stukken duidelijk dat er in ieder geval sprake is van fors gederfd levensonderhoud bij de benadeelde partij. Het voorgaande maakt dat de rechtbank het gederfde levensonderhoud vaststelt op € 250.000, de vordering tot dat bedrag zal toewijzen en de benadeelde partij voor het overige niet-ontvankelijk zal verklaren in haar vordering wegens een onevenredige belasting van het strafgeding. Voor zover de benadeelde partij in de onderhavige procedure niet in haar vordering kan worden ontvangen, kan zij deze aanbrengen bij de burgerlijke rechter. De weduwe krijgt affectieschade conform het Besluit vergoeding affectieschade vergoed. Daarnaast krijgt zij € 30.000 aan shockschade toegekend. Zij is direct geconfronteerd met de ernstige gevolgen van het bewezen verklaarde feit, de moord op haar echtgenoot. De benadeelde partij heeft de schoten op haar echtgenoot gehoord, heeft direct daarna zijn ontzielde lichaam op straat aangetroffen en heeft het letsel moeten aanschouwen. Dit heeft bij de benadeelde partij een hevige emotionele schok teweeggebracht. De benadeelde partij heeft voldoende onderbouwd dat dit heeft geleid tot geestelijk letsel in de vorm van een in de psychiatrie erkend ziektebeeld, te weten een depressieve stoornis. De zoon van het overleden slachtoffer krijgt ook zijn affectieschade conform het Besluit vergoeding affectieschade vergoed en € 30.000 aan shockschade toegekend. Hij heeft gezien dat zijn vader voor zijn ogen werd doodgeschoten. Dit heeft bij de benadeelde partij een hevige emotionele schok teweeggebracht. De benadeelde partij heeft voldoende onderbouwd dat dit heeft geleid tot geestelijk letsel in de vorm van een in de psychiatrie erkend ziektebeeld, te weten een posttraumatische stressstoornis. Een andere zoon van het overleden slachtoffer krijgt € 7.500 aan gederfd levensonderhoud toegekend en affectieschade conform het Besluit vergoeding affectieschade. De dochter van het overleden slachtoffer krijgt € 73.000 aan gederfd levensonderhoud toegekend en affectieschade conform het Besluit vergoeding affectieschade.
Rechtbank Den Haag (Locatie Den Haag), 03-12-2025

Rechtspraak

PS 2025-0621

Bodemzaak. In 2020 heeft een ongeval plaatsgevonden tussen een motor en een auto. De motorrijder vordert dat de rechtbank onder andere verklaart dat de WAM-verzekeraar van de auto gehouden is tot betaling van 100% van de door hem geleden en nog te lijden materiële en immateriële schade ten gevolge van het verkeersongeval. De rechtbank stelt vast dat de motorrijder een zeer forse snelheidsovertreding heeft begaan. Uit de Verkeers Ongeval Analyse (VOA) blijkt dat de indicatieve snelheid van de motor op 97 tot 109 kilometer per uur is geschat, maar dat de werkelijk gereden snelheid beduidend hoger moet hebben gelegen. Bij een snelheid van meer dan 109 kilometer per uur heeft de motorrijder al meer dan twee keer zo hard gereden dan wettelijk toegestaan was op de weg. Er was sprake van een bochtige weg en er waren schaduwpartijen aanwezig op het deel van de weg waar de auto stond geparkeerd. Het staat voldoende vast dat deze omstandigheden invloed hebben gehad op het zicht dat zowel de autobestuurder als de motorrijder heeft gehad. Op grond van de VOA en de verklaring van de autobestuurder kan naar het oordeel van de rechtbank niet worden aangenomen dat de autobestuurder de motorrijder van tevoren heeft zien aankomen, zoals de motorrijder tijdens de mondelinge behandeling heeft gesteld. De motorrijder reed, zoals hij zelf heeft verklaard, op een geleende racemotor met nieuwe banden. Tussen partijen staat vast dat eerst een (vet)laag van die nieuwe banden moet worden afgereden, voordat hard met een motor kan worden geremd. Hierdoor had hij geen mogelijkheid om abrupt te remmen. Hij droeg bovendien geen beschermende kleding en geen helm. Ten slotte heeft de motorrijder twee keer bewust gas bijgegeven omdat hij dacht dat de auto mogelijk een andere manoeuvre zou maken dan hij in gedachten had. Dit is zeer onverantwoordelijk en risicovol rijgedrag. De autobestuurder heeft in wezen geen verkeersfout gemaakt. De rechtbank kan zich in de gegeven omstandigheden en bij het zien van de camerabeelden voorstellen dat de bestuurder machteloos was, zoals hij heeft verklaard, en dat het allemaal zo snel is gegaan dat hij geen tijd heeft gehad om überhaupt (op tijd en adequaat) te reageren. De vorderingen van de motorrijder worden afgewezen.
Rechtbank Limburg (Locatie Maastricht), 01-10-2025

Rechtspraak

PS 2025-0620

In 2021 heeft een ongeluk plaatsgevonden. Een vrouw fietste langs een auto waarvan plotseling het portier werd opengeslagen. Zij klapte daardoor tegen de openslaande portier van de auto, kwam met haar elleboog tegen de scharnieren van de achterkant van een geparkeerd busje en viel daarna op de grond. De vrouw is als gevolg van het ongeval gewond geraakt aan haar elleboog. De WAM-verzekeraar heeft aansprakelijkheid erkend voor de gevolgen van het ongeval. Partijen hebben gezamenlijke een orthopedisch chirurg gevraagd de orthopedische gevolgen van het ongeval in kaart te brengen. Het rapport, daterend uit 2024, stelt het percentage van blijvende invaliditeit op orthopedisch vakgebied als gevolg van het ongeval op 2%. In januari 2025 heeft de WAM-verzekeraar de schade eenzijdig afgewikkeld. In totaal is er € 37.752,69 aan schade vergoed. De vrouw verzoekt nu de rechtbank om onder ander een revalidatiearts te benoemen. Zij stelt dat zij als gevolg van het ongeval nog steeds klachten ervaart en daardoor ook beperkingen. De rechtbank is van oordeel dat de vrouw ten aanzien van door haar gestelde klachten aan haar bovenarm (nog) niet aannemelijk heeft gemaakt dat er sprake is van een causaal verband tussen de klachten en het ongeval. Daarvoor is niet enkel voldoende dat er sprake is van een blanco medische voorgeschiedenis. De vrouw heeft onvoldoende onderbouwd waarom een revalidatiearts de gestelde klachten aan haar bovenarm wel kan duiden of daar een beperking aan kan koppelen. Daar komt bij dat de vrouw voor de door haar genoemde klachten niet (meer) onder behandeling is van een arts. Los van de vraag of de zogenoemde whiplash-rechtspraak van toepassing is op deze situatie, geldt dan ook dat de klachten niet worden ondersteund door (recente) medische informatie van de behandeld artsen. Het verzoek wordt afgewezen.
Rechtbank Noord-Holland (Locatie Alkmaar), 26-11-2025