Op 7 februari 2021 lag er sneeuw en de destijds 20-jarige man sprak met vier vrienden af om te gaan sleeën. Een van de vrienden kwam aanrijden in een buggy, dit voertuig was voor aansprakelijkheid verzekerd bij de verzekeraar. De slee is aan de buggy gebonden. De 20-jarige man nam hij liggend op zijn buik plaats op de slee met zijn neus in de richting van de buggy. Nadat de man over het grasveld was voortgetrokken, maakte de buggy aan het eind van het veld een bocht terug naar de verharde weg. De slee zwiepte toen naar links en de man is hard tegen een boom geklapt. De man heeft daarbij ernstig en gedeeltelijk blijvend letsel opgelopen, bestaande uit drie gebroken rugwervels en zenuwletsel aan de linkerarm/schouder. De man heeft de WAM-verzekeraar aansprakelijk gesteld voor de schade. In grief 1 verwijt de man de rechtbank dat er in het vonnis acht is geslagen op de door een van de vrienden afgelegde getuigenverklaring. Hij stelt dat, nu de inhoud van de getuigenverklaring van de vriend zo afwijkt van hetgeen de andere aanwezigen hebben verklaard, deze buiten beschouwing moet worden gelaten dan wel dat daar slechts geringe betekenis aan moet worden toegekend. Het hof verwerpt deze grief nu gesteld noch gebleken is dat de rechtbank bij het vaststellen van de feiten de schriftelijke verklaring van de vriend heeft gevolgd. In grief 2 verwijt de man de rechtbank dat is geoordeeld dat artikel 185 WVW toepassing mist. Het hof acht het een feit dat de slee aan de buggy was vastgemaakt en dat deze constructie ervoor zorgde dat de passagier van de slee met gebruikmaking van de motor/snelheid van de buggy kon worden vervoerd. Aldus moet degene die op de slee zat wel degelijk worden aangemerkt als een door een motorrijtuig vervoerd persoon. Dit betekent dat artikel 185 WVW in dit geval toepassing mist. In grief 3 stelt de man dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat er sprake is geweest van een sport- en spelsituatie. Het hof is van oordeel dat het ongeval heeft plaatsgevonden binnen een sport- en spelsituatie. Uit de verklaringen van de betrokken deelnemers blijkt wat de afspraken waren voor het spel met de slee. Daarnaast is het hof van oordeel dat het spel niet eindigde op het moment dat men op de openbare weg reed. Het hof is van oordeel dat de hele ronde en het grasveld deel uitmaakte van het spel. Dat de vriend van de man heeft geprobeerd om de man van de slee af te krijgen bij het nemen van de bocht, is in rechte niet komen vast te staan. De man stelt in grief 4 dat de slipbeweging van de buggy een gevolg is van een té hoge snelheid in combinatie met de ijzige laag op het wegdek. De vriend had zijn snelheid aan de omstandigheden moeten aanpassen, door dat niet te doen heeft hij onrechtmatig gehandeld. Ook deze grief slaagt, naar het oordeel van het hof, niet. Hoewel mogelijk over het algemeen kan worden aangenomen dat hoe hoger de snelheid is, hoe meer kans er bestaat om op een ijzige ondergrond in een slip te raken, betekent dit niet dat men bij lage snelheid niet kan slippen. Het moge zo zijn dat de slipbeweging is veroorzaakt door een té hoge snelheid in combinatie met de ijzige laag op het wegdek, maar dit leidt niet tot aansprakelijkheid van de vriend jegens de man. Zoals hiervoor aangegeven, waren partijen bezig met een risicovol spel en behoorde het maken van de rondjes, en dus ook het rijden op de ijzige laag van het wegdek, tot het spel. Inherent daaraan is dat de buggy op enig moment grip kan verliezen en de kans daarop is groter bij het rijden op de weg dan bij het rijden op het grasveld. Daarbij geldt dat het ene stukje weg waarschijnlijk gladder is dan het andere, zeker wanneer op dit stukje vaker is gereden. Of een slip gaat plaatsvinden, is dus niet alleen afhankelijk van de snelheid maar ook de mate van gladheid van de weg en de exacte plaats op de weg waar de buggy rijdt. De conclusie is dan ook dat sprake is van een ongelukkige samenloop van omstandigheden. Tot slot stelt de man dat de gedragingen van de vriend kunnen worden aangemerkt als grovelijk onvoorzichtig/onzorgvuldig dan wel abnormaal gevaarlijk rijgedrag. Het hof verwijst naar zijn oordeel onder grief 4. Het rijgedrag van de vriend paste, ook al was het gevaarlijk, binnen de grenzen van het spel. Grief 5 slaagt ook niet. Het hof bekrachtigt het vonnis van de rechtbank.
Gerechtshof 's-Hertogenbosch (Locatie 's-Hertogenbosch), 24-02-2026